Θα κατέβεις;

-Θα κατέβεις; Να σε περιμένω;  

Να! Τόσο καιρό περίμενα μέχρι να με πλησιάσεις. Η υπομονή μού
..περισσεύει και ο χρόνος με ευνόησε.
Σταθερά υπομονετικός ήμουν για καιρό πολύ, μα τόσο ανυπόμονος
..δείχνω αυτές τις ώρες… τις λίγες ώρες της απουσίας σου.

-Θα κατέβεις;
-Ίσως για λίγο!

Αυτή η απάντηση και αυτή η μικρή αναμονή μέχρι εκείνο το λίγο, 
...είναι αρκετή για να πλέξω σενάρια, άλλοτε ευνοϊκά και άλλοτε 
..δυσάρεστα και στενόχωρα, που καταβάλλουν τον άρρωστο νου. Γιατί και πώς να ερμηνεύσεις το σκέρτσο;
Ακούραστη χαρμολύπη και περιορισμός με σκέψεις στενές.
Πικρή ζάλη για εκείνο που χάνεται ή κερδίζεται!
Ησυχία… Ώσπου εμφανίζεσαι.
Μεστή παρουσία που διαλύει, εξαφανίζει, κλειδώνει κάθε τι άσχημο 
..και παράταιρο.
Έρχεσαι σαν πανδαισία χρωμάτων, αρωμάτων και ήχων.
Νοερή συνάντηση που γίνεται αληθινή με την παρουσία σου και
..αυτή είναι .η ουσία.
Η σκέψη χάνεται. Πόσο μοιραία μπορεί να είσαι; Πόσο άφθονη και
..χορταστική για έναν άνθρωπο στεγνό και λίγο!

..αποχαιρετισμός και το σκοτάδι έρχεται πάλι…

 

<!–[if gte mso 9]> Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 <![endif]–><!–[if gte mso 9]> <![endif]–> <!–[endif]–>-Θα κατέβεις; Να σε περιμένω;

Τόσο καιρό περίμενα μέχρι να με πλησιάσεις. Η υπομονή μού περισσεύει και ο χρόνος με ευνόησε.
Όσο όμως υπομονετικός ήμουν αυτά τα χρόνια, τόσο ανυπόμονος δείχνω αυτές τις ώρες… τις λίγες ώρες της απουσίας σου.

-Θα κατέβεις;
-Ίσως για λίγο!

Αυτή η απάντηση και αυτή η μικρή αναμονή μέχρι εκείνο το λίγο, είναι αρκετή για να πλέξω σενάρια, άλλοτε ευνοϊκά και άλλοτε δυσάρεστα και στενόχωρα, που καταβάλλουν τον άρρωστο νου.
Χαρμολύπη και περιορισμός με σκέψεις στενές. Μια ζάλη για εκείνο που χάνεται ή κερδίζεται!
Ώσπου εμφανίζεσαι…
Παρουσία που διαλύει, εξαφανίζει, κλειδώνει κάθε τι άσχημο και παράταιρο.
Πανδαισία χρωμάτων, αρωμάτων και ήχων.
Μια συνάντηση που την κάνεις τέλεια μόνο με την παρουσία σου. Αυτή είναι η ουσία.
Πόσο μοιραία μπορεί να είσαι; Πόσο άφθονη και χορταστική για έναν άνθρωπο στεγνό και λίγο!
Αποχαιρετισμός και το σκοτάδι ξανάρχεται…

Αποφάσεις του κενού

Οριστικές αποφάσεις για το μέλλον ενός προκαθορισμένου και σίγουρου τέλους μπορούν να υπάρξουν;
Ε, λοιπόν αυτές τις αποφάσεις τυχαίνει να περιμένω.
Αποφάσεις που ούτε πρόκειται να αλλάξουν κάτι, ούτε να επηρεάσουν το αύριο ή εμένα… τουλάχιστον προσωρινά!
Γράφω ασάφειες; Μα φυσικά.
Πώς αλλιώς να περιγράψεις το ανούσιο;

Χρόνια Πολλά !!!

Μου έλειψε η επαφή που είχα μαζί σας τον προηγούμενο καιρό και αφού πέρασα τα χίλια κύματα, γύρισα ξανά στα λημέρια τα γνωστά.

Θέλω να ευχηθώ Καλή Χρονιά, υγεία ευτυχία και ευημερία και κάτι που μου ευχήθηκε ένας πολύ καλός μου φίλος.
Σας εύχομαι λοιπόν εφαρμοστική πρακτική δημιουργικότητα για τη Νέα Χρονιά που σύμφωνα με τα λεγόμενά του σημαίνει το να κάνεις πράξεις τις ιδέες που κατά καιρούς έχεις και να μην μένεις μόνο στη θεωρία.
Καλό ή κακό δεν ξέρω… αλλά σας το εύχομαι!

Φίλοι και φίλες να είστε όλοι καλά.

Επιστροφή

Η επιστροφή του ασώτου - Bartolome Esteban Murillo 1667-1670

Ο Χρόνος που απουσίασα πολύς.
Πολύς και τυραννικός.
Με ευχάριστες και δυσάρεστες καταστάσεις να πλέκονται μεταξύ τους με έναν μαγικό τρόπο, μερικές φορές ακατανόητο.
Συγκυρίες και «θέλω» αλλότρια με κράτησαν μακριά από το blog, μακριά από εσάς τους γνωστούς και άγνωστους φίλους που με συνόδευσαν τόσο καιρό σε ένα όμορφο ταξίδι του νου! Η έλλειψη τουλάχιστον για εμένα ήταν σημαντική, μη μπορώντας όμως να κάνω κάτι περισσότερο από υπομονή.
Μα από σήμερα θα είμαι πάλι μαζί σας ελπίζοντας να βρω τη συνέχεια εκείνων που είχα αφήσει μισά και ατελή.
Καλό μήνα εύχομαι σε όλους και όλες και Χρόνια Πολλά σε όσες γιορτάζουν σήμερα.

Μέσα σε λήθαργο

Νοιώθω ότι βρίσκομαι σε λήθαργο εδώ και κάποιες μέρες.
Επιπλέω σε εικόνες και ιδέες που πάνε κι έρχονται χωρίς να με νοιάζει ή να με ενδιαφέρει ώστε να τις επεξεργαστώ, να τις σκεφτώ!
Απλά παρακολουθώ να με προσπερνούν!
Η γαλήνη της λήθης με κάνει “παγωμένο” και αδιάφορο!
Μα πως να βρεις ενδιαφέρον μέσα στη μετριότητα και το επιφανειακό; Χρειάζομαι μια ώθηση για αλλαγή.
Να ξεπαγώσει το αίμα, να σπάσει η ακινησία.
Και επειδή οι «εξωτερικοί μηχανισμοί» μάλλον έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα, θα πρέπει από μέσα να κινήσω νου και νήματα για να «ξυπνήσω».

Πως να μπορέσω όμως όταν νοιώθω τόσο μακριά από τον Ήλιο;

Για τον κυρ Μανώλη… (μια ζωή σαν Ζεϊμπέκικο)

Δεν πρόλαβα να σε γνωρίσω. “Έφυγες” λίγες μέρες πριν γεννηθώ…

Παιδί ήσουν όταν διώχθηκες από τον τόπο σου. Πρόσφυγας.
Ήρθες σε μέρη που αργότερα θα έπρεπε να πολεμήσεις για την ελευθερία.
Όταν το έκανες και γύρισες σε «χαρακτήρισαν……» και έτσι για τα υπόλοιπα χρόνια σου δεν ήταν ποτέ τίποτα εύκολο.
Από μικρό παιδί, ανεπιθύμητος…

Με όσα πέρασες στη ζωή σου, έγινες ήρωας για εκείνους που σε γνώρισαν και για εμάς που ακούσαμε τις διηγήσεις τους.
Τόσα και τόσα τραγούδια μοιάζουν να γράφτηκαν για σένα!
Βαρύ ζεϊμπέκικο η ζωή σου.

Αυτό είναι για σένα παππού!

Ο νοσηρός νους

Ποιος μπορεί να μας λυτρώσει από το κακό που μας περισφίγγει;
Ποιος θα μεταφέρει το βάρος της καρδιάς μας, στις καρδιές εκείνων που μας καταθλίβουν;
Δεν υπάρχει λόγος να συζητήσει κανείς μαζί τους γιατί ο νους τους έχει διαστραφεί.

Ο άνθρωπος μπορεί να δεχθεί παραίνεση, όσο διατηρεί υγιή σκέψη και αντίληψη. Όταν τη χάσει, δεν επηρεάζεται ούτε από το πιο σοφό επιχείρημα.
Στους υγιείς συλλογισμούς αντιτάσσει πάντα τις νοσηρές ιδέες του.
Αυτές τον εκφράζουν, τον καθοδηγούν καθώς συνταιριάζουν με τα εμπαθή αισθήματά του.

Μα τότε ποιος μπορεί να με λυτρώσει από το κακό που με περισφίγγει αφού ο νους δεν χωρά την παραίνεση κανενός;

Οι μάσκες!

Δεν ξέρω αν πρέπει να βάλω ή να βγάλω τη μάσκα…

Μα και οι δύο μάσκες μπορεί να είναι. Ίσως το προσωπείο που είναι φανερό, να κρύβει και τα περισσότερα!
Ποιος μπορεί να ξέρει;
Εγώ; χαχαχαχα!!!
Για μένα το κρυφτό και η αμφίεση κρατά περισσότερο από την περίοδο των αποκριών. Κρατά για όλο το χρόνο…!!!

Ακόμα κι αν ίδιο δείχνει, από μέσα αλλάζει συνεχώς…

Καλό σαββατοκύριακο σας εύχομαι και από Δευτέρα με νέες εμφανίσεις!

Ευχαριστίες

Σε λίγα χρόνια από τώρα!

Επιτέλους άλλος ένας χρόνος φεύγει και πλησιάζω πιο κοντά προς τη σύνταξη! Αν προλάβω!
Όμως η όλη σπουδαιότητα της μέρας για εμένα, έχει να κάνει με τη στιγμή αυτήν.
Ακριβώς αυτή τη στιγμή!
Πριν πολλά πολλά χρόνια σαν σήμερα στις μια και κάτι γεννιόμουν! Στα χρόνια από εκείνη ακριβώς τη στιγμή μέχρι αυτήν που γράφω, κάποιοι χάρηκαν και γέλασαν μα άλλοι στενοχωρήθηκαν και έκλαψαν εξαιτίας μου.
Ελπίζω στα όσα επόμενα χρόνια μου απομένουν να μπορώ να κάνω τον κόσμο μόνο να χαίρεται!
Ελπίζω…!!!

Μόλις είδα και το The Curious Case of Benjamin Button το οποίο βρήκα καταπληκτικό! Eξαιρετικές ερμηνείες και πολύ μεγάλα νοήματα μέσα από φράσεις και σκέψεις που οι περισσότεροι έχουμε κάνει… ή θα κάνουμε!
Η πλοκή ξετυλίγεται σαν βιβλίο και δεν θες να τελειώσει…
Όμως τελειώνει και αυτό μαζί με πολλά άλλα.
Αυτό που δεν τελειώνει είναι οι ευχαριστίες μου και η αγάπη για όλους εσάς που έχω ή δεν έχω γνωρίσει και μας συνδέει τούτος εδώ ο χώρος.

Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας και για τις ευχές σας!
Γλυκό για όλους και μια τουλίπα που είναι το αγαπημένο μου λουλούδι! Καλό Σ/Κ να έχετε!

Απ’έξω Φως, από μέσα;

Μια μέρα ηλιόλουστη, ανοίγω όλα τα παράθυρα στο σπίτι για να μπει φως.
Φωτίστηκε όλος ο χώρος… Κλείνω ένα και αμέσως σκοτεινιάζει λίγο.
Σιγά σιγά τα κλείνω όλα και σκοτεινιάζει εντελώς.
Έξω η μέρα είναι ηλιόλουστη μα μέσα σκοτεινά. Έτσι λοιπόν ανοίγουν τα παράθυρα της ψυχής, να γίνει ολόφωτη, χαρούμενη, ειρηνική.
Μα τα παράθυρα κλείνουν ένα ένα και η ψυχή από φωτεινή,
σκοτεινιάζει ξανά.
Το Φως της απλότητας δίνει τη θέση του στον ζόφο της περίσκεψης
και της πλάνης!
Τα «παράθυρά» μου όλα έκλεισαν και κλείδωσαν…
Σκοτείνιασε!

Οι δύο παρακάτω φωτογραφίες που έχω τραβήξει, αποτελούν και το θέμα για την….

Απορία της Παρασκευής:
Που βρίσκεται αυτό το άγαλμα του Κολοκοτρώνη και προς τα πού δείχνει με το χέρι του;

Να έχετε όλοι και όλες ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

Η απάντηση της απορίας στα τελευταία σχόλια!