Ένα απόγευμα…

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.
Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ’ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ’αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους

Από την αποχαιρετιστήρια επιστολή του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

watercolor_by_ahermin.jpg

Να σας πω τι έκανα το Σαββατοκύριακο που πέρασε; Όλα τα παραπάνω… μόνο που αντί για το τραγούδι του Σερράτ είχα εκείνο των πουλιών, που σαν αρχίζει το σούρουπο μαζεύονται από την άκρη του κόσμου που μπορώ να δω, για να φωλιάσουν στα δέντρα… στα δέντρα που σιγά σιγά σκοτεινιάζουν και παίρνουν το χρώμα που έχουν οι σκέψεις μου.
Δεν είχα το ποίημα του Μπενεντέτι, αλλά τα κύματα της θάλασσας που κάθε ένα από αυτά έκανε τέλεια ομοιοκαταληξία με τα προηγούμενα… εκείνα που τα ήπιε η άμμος!
Και τα αστέρια… ω! τι όμορφα που είστε όταν λείπει η Σελήνη. Αυτή είναι που ανατέλλοντας τα συμμορφώνει να μην είναι πιο λαμπρά από κείνη! Μα τώρα στην απουσία της ξεπροβάλλετε δειλά, δειλά σαν διάσπαρτα διαμάντια στον ουρανό, συγκινούμαι καθώς τα μάτια μου δε χωράνε να σας δουν όλα μαζί.
Όπως λιτά ντυμένος μ’έβλεπε ο ήλιος όλη μέρα, έτσι λιτά υποδέχομαι και τη σκιά του. Καλώς ήρθες νύχτα, σε περίμενα… και τώρα που αφήνομαι… ξεκούρασέ με…

Published in: on 10 Σεπτεμβρίου, 2007 at 10:49  Comments (32)  

The URI to TrackBack this entry is: https://adonios.wordpress.com/2007/09/10/ena-apogevma/trackback/

RSS feed for comments on this post.

32 σχόλιαΣχολιάστε

  1. Καλημέρα Αντώνη,

    Την φωτογραφία εσύ την τράβηξες; κι αν ναι, από πού είναι;
    Την Κυριακή είχα πάει μέχρι την Περαχώρα στο Λουτράκι, και το Ηραίο. Καταπληκτική φύση, κι όσες φορές και να πάω δεν βαριέμαι το τοπίο. Μακάρι να μείνει έτσι και να μην καεί.

  2. Ωωω…κι’ εμένα μου αρέσουν οι νύχτες, που σαν αλητάκια μας κλείνουν το μάτι…και κάνουν τα παλαβά τους…πριν γυρίσει και πάλι για να τα περιμαζέψει…
    Καλή εβδομάδα!

    Γλαρένιες αγκαλιές

  3. Να ζεις την Ποίηση, αυτό είναι το ομορφότερο πράγμα στον κόσμο. Και το πιο σημαντικό…

  4. Αντώνη, πολύ όμορφο. Να ζεις και την παραμικρή στιγμή της καθημερινότητας, αυτή είναι ευτυχία. 🙂

  5. Πολύ όμορφο…
    και η φωτογραφία, και το κείμενο του Μάρκες.

    Πέρασες καλά, άρα…

    Καλή εβδομάδα. 🙂

  6. Συνεπάγεται… πέρασες πολύ καλά…… !
    και εις άλλα και γρήγορα

  7. ε,δεν έχεις το ένα,δεν έχεις το άλλο,κλεμμένη η επιστολή….
    ΥΓ τι θα γίνει με σένα????
    υγ πολύ γλυκό όμως…!

  8. Χμ…γυμνουλι ησουν ξαπλωμενο???

    :PPP 🙂

  9. με την φύση πρέπει να είμαστε ένα!
    μας δίνει την ηρεμία και την σοφία λίγοι το έχουν καταλάβει!
    αν το ένοιωσες είσαι από τους τυχερούς!!! 😉
    καλό σου βράδυ

  10. σε ζήλεψα και στην πρώτη μου ευκαιρία θα σε μιμηθώ..

  11. Mary S.
    Όπου και να πας μέσα στη φύση είναι ωραία.
    Η φώτο δεν είναι δική μου… Καλημέρα 😉

    sea4
    Δεν είμαι μόνος δηλαδή; Καλημέρα 😉

    Ηαris
    Η ποίηση είναι παντού γύρω μας. Απλά σε μερικούς δεν αρέσει τόσο πολύ να σταματήσουν να την ακούσουν!

    Μαρία
    Έχεις δίκιο Μαρία. Ακόμα και η παραμικρή στιγμή είναι πολύτιμη αρκεί να το αντιληφθούμε πριν την προσπεράσουμε. Την καλημέρα μου

    Γλυκοπατατονατασσάκι
    Μια χαρά ήταν! Καλή εβδομάδα και σε εσένα 🙂

    Αγριοκέρασο-Zouzouna
    Αυτή είναι ευχή!!!! και εις άλλα και γρήγορα λοιπόν!
    Καλημέρα 🙂

    Tσαπερδόνα
    Είδες; Κλέφτης κανονικός…
    ΥΓ1. ακούω προτάσεις. Είμαι κι εγώ περίεργος… και μετά θα είναι η σειρά σου!
    ΥΓ2. Σ’ευχαριστώ 😉

    Τετραδιάκι
    Ημί… Δεν ξέρεις καμιά φορά ποιοί μπορεί να περάσουν! 🙂

    Melomenos
    Είναι αυτό που με κάνει κάθε φορά να το αναζητώ. Αν το έχεις νοιώσει μια φορά θέλεις όλο και περισσότερο να το βιώνεις και μάλλον καταλαβαίνεις κι εσύ αυτό που αναφέρω. Καλημέρα 🙂

    e.e.
    Ίσως εσύ μπορέσεις και καλύτερα…και μετά από αυτό θα σε μιμηθώ εγώ!

  12. Η συγκεκριμένη επιστολή ειναι εκείνη, που όποτε είμαι λίγο χάλια την φέρνω μπροστά μου για να την διαβάσω.
    Δε λέω ότι εφαρμόζω όλα όσα λέει, αλλά στην ανάγκωσή της και μόνο ηρεμώ…
    Πάλι στη φύση και οι δύο Αντώνη;
    Φτου μας να μη μας ματιάσω…
    Καλημέρα 🙂

  13. ανάγκωση είναι η δική μου έκδοση του ανάγνωση 😛

  14. Σταλαγματιά
    Πολλές φορές η πιστή εφαρμογή δεν φέρνει το ίδιο αποτέλεσμα σε όλους! Η ανάγκωση όμως αρκεί για να καταφέρει να μας μεταφέρει…
    Ερμήνευσα την «ανάγκωση» ως την ανάγκη για ανάγνωση
    2 σε 1 😉

  15. ομορφα τα λογια του Μαρκες…
    αλλα εφικτα; για μενα οχι…
    αλλωστε ειπαμε, ειμαι πολυ συνηθισμενος ανθρωπος για κατι τετοιο…

    καλημερα αντωνιε…

  16. Βασιλική
    Συνηθισμένοι άνθρωποι έκαναν τα πιο ασυνήθιστα πράγματα.
    Αρκεί κάποιος να μπορέσει να προσαρμόσει τα ανέφικτα στον εαυτό του και ύστερα όλα μπορούν να είναι εφικτά.
    Καλημέρα Βασιλική… Σε περιμένουμε στις 9/10!

  17. να μαι κια απο δώωωωωω…λοιπόν μου αρέσει ο τρόπος που γράφεις , νομίζω ότι κάπως μοιάζει με εκεινα που γράφω, αλλα αυτό που πραγματικα με ενθουσιάζει ειναι οι φωτογραφίες σου….σε ευχαριστώ αντόνιο..κια να μοιραζεσαι μαζι μας τις εικόνες σου……καλημερα

  18. Κοίτα που τίποτα δεν είναι τυχαίο.
    Έπεσα πάνω σ’ αυτό που χρειαζόμουν. Με λίγες ώρες ύπνου και πολύ άγχος, τα λόγια και η μουσική που συνάντησα εδώ ήταν απόλυτα χαλαρωτικά.
    Μάλλον θα ξανάρθω μέσα στη μέρα για να καταφέρω να δουλέψω 🙂

  19. και αυτη η προσαρμογη ειναι συνηθισμενη;
    δεν νομιζω…

    9/10; δεν καταλαβα!

  20. Σελήνη
    Καλώς την! Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια…
    με ενθαρρύνουν και χαίρομαι όπως κι εσείς για το αποτέλεσμα!
    Καλώς ήρθες και καλημέρα 😉

    amo
    Χαίρομαι που σου αρέσει. Κι εγώ αυτό ακριβώς ψάχνω, γι’αυτό και χρειάζομαι τα ίδια συστατικά για να ηρεμήσω.
    Ελπίζω να με θυμηθείς όταν θα σου ζητήσω ποσοστά απο το μισθό σου 🙂 Καλημέρα!

    Βασιλική
    Νομίζω γινεται όταν το αποφασίσουμε. Μέχρι τότε μοιάζει ασυνήθιστη και απομακρυσμένη για εμάς.

    Πάτα πάνω στις «9/10» στο προηγούμενο σχόλιο και θα δεις! 😉

  21. αν και το βλεπω χλωμο να μπορεσω να κατεβω, το σιγουρο ειναι οτι θα το προσπαθησω…
    θα δουμε…

    θα ειναι πιστευω μια πολυ ενδιαφερουσα διαλεξη…
    για να «χαθεις» μεσα της…

  22. Έχεις δίκιο. Εμένα μου αρέσουν πολύ τέτοια θέματα και θεάματα. Δυστυχώς η παρέα δεν ακολουθεί. Αρέσκεται στο να της μεταφέρω μετά, γνώσεις κι εντυπώσεις!

  23. ειναι οντως μοναδικο…

    δεν θα ξεχασω την πρωτη φορα που πηγα στο Αστεροσκοπειο του Α.Π.Θ.! ηταν κατι το αξεχαστο…
    ή στην επετειακη διαλεξη για τα 100 χρονια του Αινσταιν με ομιλητη τον Καθ. Gerard `t Hοοft που ειναι κατοχος του βραβειου Νομπελ Φυσικης 1999 στην αιθουσα τελετων του Α.Π.Θ.

    ειπαμε…
    η τρελλα δεν παει στα βουνα…

  24. Μια χαρά τρέλλα είναι…
    Αν σε βγάλει ο δρόμος σου και μπορέσεις, μη χάσεις το πλανητάριο… Δεν υπάρχει πιο μαγικός κόσμος!
    Μεταφέρεσαι στο χρόνο νομίζοντας ότι είσαι στον αέρα και πετάς! Τόσο εύκολα!!!

  25. πηγα σ’ αυτο που εχουμε εδω…
    και δεν ξεκολλουσα!

    ονειρο μου ειναι να παω στο CERN… αλλα το βρισκω κομματακι δυσκολο…
    επειδη ομως ποτε μην λες ποτε… δεν ξερεις!
    ε;

    διαβαζεις και του ειδους βιβλια;

  26. Μέσα στα πολλά είναι και κάποια του είδους!
    Είναι συναρπαστικός όλος αυτός ο κόσμος…
    Περιμένω πως και πως την τεχνολογία να ανακαλύψει τον διακτινισμό. Θα κάνω αίτηση να είμαι απο τους πρώτους! 🙂

  27. αν και υπαρχουν αρκετες ελλειψεις σε ελληνικη βιβλιογραφια, υπαρχουν αξιολογα βιβλια…
    τελευταια παντως μου φαινεται οτι υπαρχει μεγαλυτερη μεταφορα στην ελληνικη γλωσσα συγγραματων τα οποια αφορουν τετοια θεματα…
    παλιοτερα ζητουσα καποιο και τα παιδια στον Ιανο με κοιτουσαν απορημενα!

  28. Τώρα που πήγαμε και στο Πλανητάριο, είμαστε τι καλά ε?
    Χαίρομαι Αντώνη Κυδώνη !

  29. Τώρα που το σκέπτομαι θα προτιμούσα το Τονι-Τονίνο-Αντωνίνο! μην ρωτάς γιατί! θυμήθηκα τα παιδικά μου!

  30. Υπέροχη η φωτογραφία, αλλα και το κείμενο..πιστευω πως πέρασες ΥΠΕΡΟΧΑ!!!! 🙂

    Πώς να σωπάσω μέσα μου την ομορφιά του κόσμου
    Ο ουρανός δικός μου, η θάλασσα στα μέτρα μου..

    Είναι κάτι στιγμές σαν μικρές πινελιές
    Ζωγραφιάς που δεν έχει τελειώσει
    Λείπουν λίγα ακριβά των χρωμάτων νερά
    Για να δώσουν του τόπου τη γνώση

    Για τους κήπους της γης
    Για το ροζ της αυγής
    Για το κύμα που απόμεινε μόνο
    Να χαϊδεύει με αφρούς
    Τους πικρούς μας καημούς
    Και να διώχνει της πίκρας τον πόνο.
    ..κι αυτό αφιερωμένο!! 😉

  31. Αγριοκέρασο-Zouzouna
    Μπορεί να μην είναι για όλους ενδιαφέρον το σύμπαν αλλά μια «βουτιά» στο πλανητάριο πάντα θα αξίζει αγαπητό Αγριοκέρασο 😉
    Αχ και να’ξερες πόσα υποκοριστικά έχω! Ο καθένας βρίσκει και το δικό του για να με φωνάζει 😉

    Δανάη
    Ήταν πραγματικά πολύ όμορφα…
    Η αφιέρωσή σου σαν συνέχεια των αναμνήσεών μου, με ακολουθεί… Σε ευχαριστώ και πάλι!
    Καλή σου μέρα…

  32. Ενδιαφέρουσα φαίνεται πως θα είναι η διάλεξη στις 9/10. Αλλά πώς θα πάρουμε δελτία προτεραιότητας; Δε λεει τίποτα στο site του Μέγαρου Μουσικής.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: