Μια ώρα απο το Σάββατο

Σάββατο 1 Δεκεμβρίου του 2007 με το ρολόι να δείχνει 16:30. Σχεδόν 1:30 ώρα μακριά από το σπίτι μου στην Αθήνα, μα νοιώθω πως είμαι τόσο μακριά απ’όλα όσα με επιβαρύνουν καθημερινά. Η μέρα δεν θυμίζει καθόλου χειμώνα εκτός ίσως από την θερμοκρασία, μα στον γαλάζιο ουρανό ο ήλιος μας έκανε παρέα σε όλη του τη διαδρομή από το ξημέρωμα μέχρι το σούρουπο.
Ο αέρας που από το πρωί κατάφερε να εκνευρίσει τη θάλασσα, έχει ήδη σταματήσει και η θάλασσα τώρα θυμίζει λίμνη. Δε χρειάζεται να βρεθώ στο δάσος για να ακούσω τα κελαηδίσματα των πουλιών που χαίρονται αυτή τη μέρα. Είναι τόσο όμορφα καθώς κοιτάζω μέσα από το σπίτι, το καταπράσινο αυτό τοπίο που γεμάτο από πεύκα, λεμονιές, πορτοκαλιές και ελιές, γεμίζει μυρωδιές το αεράκι και δίνει χώρο για όλες αυτές τις ιπτάμενες ψυχούλες! Τα σύννεφα βρίσκονται ολόγυρα και σαν δαχτυλίδι αγκαλιάζουν τον ορίζοντα από το βουνό μέχρι τη θάλασσα. Τα χρώματά τους αλλάζουν κάθε τόσο ανάλογα με το πως θέλει ο ήλιος, έτσι ώστε να γίνονται ένα τεράστιο ουράνιο τόξο που με αγκαλιάζει! Όσο προχωρά η σκιά του βουνού αναγκάζει μερικές καμινάδες να δηλώσουν ότι μερικά τζάκια ήδη σιγοκαίνε… Από το βάθος ακούγεται ο ήχος μια καμπάνας που καλεί για τον εσπερινό. Το τρένο έρχεται από μακριά και δηλώνει την παρουσία του από τον ήχο στο πέρασμά από τις ράγες. Διασχίζει όμορφα τον πράσινο κάμπο καθώς απομακρύνεται από το οπτικό μου πεδίο, ένα σφύριγμα και δεν το βλέπω πια. Τα τελευταία πουλάκια πηγαίνουν στις φωλιές τους όσο υπάρχει φως.

Η ώρα πηγαίνει ολοταχώς για τις 17:15. Εκεί που ο ουρανός ήταν γεμάτος από αυτά και τους ήχους τους, τώρα έχει απλωθεί ησυχία και μια σκιά. Με αυτή την ησυχία ήθελα να πιάσω το βιβλίο μου για να διαβάσω, μα περισσότερο μου ήρθε η επιθυμία να γράψω για την στιγμή αυτή. Μια στιγμή ανάμεσα στις τόσες! Σάββατο 1 Δεκεμβρίου… μήνας τελευταίος μα η χρονιά δεν έχει πια σημασία αφού όλοι το ζούμε μόνο την μέρα…
Ποιοι θα είμαστε παρόντες σε 100 χρόνια από σήμερα και τι θα είναι ίδιο σε αυτό που βλέπω τώρα;
Νοιώθω μια γαλήνη, μια αγαλλίαση και ένα ευχαριστώ που όλα είναι εντάξει. Αυτή η θύμηση ίσως έρθει και στο μέλλον, όταν μπορεί να μην είναι…

Το καλοκαίρι ο ήλιος σβήνει στη θάλασσα, μα τώρα κρύβεται λίγο πίσω από το βουνό. Πριν χαθεί τελείως αυτό το μπλε του ουρανού, ετοιμάζομαι να πάω μια βόλτα μέσα στο πευκοδάσος που θα με συνοδεύσει μέχρι την παραλία. Πάω να ξαναδώ τη θάλασσα, αυτήν που συνέχεια στέλνει τα παιδιά της, τα κύματα, να ξεψυχήσουν για χάρη των ματιών μας.

Σάββατο 1 Δεκεμβρίου… Καλό μήνα σε όλους!

Published in: on 3 Δεκεμβρίου, 2007 at 12:54  Comments (28)  

The URI to TrackBack this entry is: https://adonios.wordpress.com/2007/12/03/mia-ora-apo-to-savvato/trackback/

RSS feed for comments on this post.

28 σχόλιαΣχολιάστε

  1. καλη σου μερα κ καλο μηνα.. ωραιο κειμενο μα ποιο πολυ οι σκεψεις..

  2. Το ‘χω πει για την Ελλάδα!!!
    Δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ καλύτερο!!!
    Καλημέρα Αντώνη!

  3. ΖΗΛΕΥΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ

  4. Τι όμορφες φωτογραφίες είναι τούτες? Νάσαι καλά να μας μεταφέρεις σε ταξίδια άλλα. Καλό σου απόγευμα

  5. Καλησπέρα Αντώνη μου! Τί όμορφες σκέψεις! Πόσο μπορεί να αλλάξει η ψυχολογία σου στην φύση! Πόσο πολύ πρέπει όλοι μας να την προστατέψουμε, έτσι ώστε να τη χαρούν και οι μεθεπόμενες γενεές! Τέτοια posts πραγματικά τα λατρεύω, γι’αυτό το λόγο έφτιαξα και εγώ blog! Για να γράφω όλα αυτά τα συναισθήματα!! Όσο για τις φωτογραφίες .. πολύ όμορφες .. Θα σε ρώταγα που ειναι αυτό το μέρος..που ήσουν..αλλά σέβομαι την ανωνυμία..και ότι είναι μια προσωπική σου στιγμή! Εχω βρεθεί πολλές στιγμές στο παρελθόν σε παρόμοια θέση. Να νιώθω τόση αγαλλίαση που να θέλω να την καταγράψω στο χαρτί! Φιλιά πολλά, πάντα τόσο όμορφα σαββατοκύριακα 🙂

  6. Είσαι κακός κακός κακός κακός!!!

    Ζηλεύω και δε σου ξαναμιλάω 😛 (μέχρι αύριο που μάλλον θα προλάβω να ξαναπεράσω από εδώ)

  7. τετοιες αποδρασεις ειναι απιθανες, δεν ειναι; και ο καλυτερος τροπος ναξεκινησεις τομηνα!
    καλο απογευμα!

  8. Καλο μηνα και σε σενα..!
    Κι εγω εκει που ημουν το Σαββατο θυμιζε ανοιξη!
    Σε φιλω :*

  9. Ocean
    Έχεις δίκιο… κάποια στιγμή, επειδή είναι πολλές, μπορεί να γίνουν αντικείμενο συζήτησης.
    Καλησπέρα!

    Mano S
    Και με κάθε ταξίδι επιβεβαιώνεται! 😉

    Βιργινία
    Γι’αυτό και προσπαθώ να μεταφέρω όσο γίνεται καλύτερα αυτές τις στιγμές…
    Μα ίσως δεν τα καταφέρνω και τόσο καλά!

    Αγριο-κερασο-ζουζούνα
    Φαντάσου ότι με αυτές τις λήψεις έχω αδικήσει για άλλη μια φορά αυτό που συνέβαινε!
    Καλό απόγευμα 😉

    Road Artist
    Σε ευχαριστώ για τα πολύ καλά σου λόγια!
    Εφόσον έχεις βρεθεί τόσες φορές στην ίδια κατάσταση, να θες να καταγράψεις αυτό που νοιώθεις, θα ξέρεις ότι όταν το προσπάθησες το αποτέλεσμα δεν ήταν τόσο εντυπωσιακό όσο εκείνη η στιγμή που το ζούσες…
    Όμρφα σ/κ και όμορφες καθημερινές εύχομαι και σε σένα! 🙂

    Σταλαγματιά
    Το ξέρω, το ξέρω, το ξέρω!
    Θα προσπαθήσω να γίνω και πιο κακός στο μέλλον 😉

    Life Whispers
    Είναι όπως το είπες… απίθανες!
    Έχεις τόσο δίκιο και μακάρι κάθε μήνας ή κάθε εβδομάδα να ξεκινούσε έτσι… Μα ίσως να είναι μπορετό… αν το θέλουμε πολύ… 😉
    Καλό απόγευμα και σε σένα!

    Τετραδιάκι
    Εκδρομή κι εσύ; Μια χαρά… Ελπίζω να πέρασες εξίσου καλά! 🙂

  10. καλημέρα!! Τι όμορφη διαδρομή… ταξίδεψα έστω και νοερά 😉

  11. έννοια σου και θα δείς σε λίγο καιρό φωτό που θα ανεβάζω εγώ

  12. Αυτό είναι που λένε » να μαζεύεις στιγμές ευτυχίας»!
    Όλο τέλειο 🙂
    Και απόλυτα αρμονικά ταιριασμένο το ποστ με το νυχτερινό 😉

  13. Αχα βόλτα στο δασάκι και στην θαλασσίτσα ε;
    Ωραίο σ-κ!!!

  14. εχώ βαρεθεί να γράφω το ίδιο σχόλιο! πολύ όμορφο :)ωραίες σκέψεις, πάλι με έβαλες σε διαδικασία να κινήσω τον κοιμισμένο μου εγκέφαλο 🙂 🙂 🙂

  15. Λαχανάκι
    Είναι ωραίο που έστω για λίγο μπορείς να ταξιδέψεις κι εσύ νοερά… 🙂 Καλημέρα!

    Βιργινία
    χμμ… Με βάζεις σε σκέψεις…
    Φωτογραφίες από που άραγε; 😉

    m00nchild
    Είναι από τις στιγμές εκείνες που όσο κι αν μαζεύεις ποτέ δεν κουράζεσαι…
    Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια 🙂
    Καλή σου μέρα!

    Άννα
    Κανονικά… Ε μια στο τόσο που μπορώ να αποδράσω να μην το εκμεταλλευτώ; 😉

    Daisy
    Πολλές φορές τέτοιες σκέψεις με έχουν απογοητεύσει μα και θωρακίσει προκειμένου να ζω τη στιγμή όσο μπορώ! 😉 Καλημέρα!

  16. Καλημέρα αγαπητέ Αντώνιε ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ και πάλι ο ποιο γιορτινός μήνας του χρόνου και ο τελευταίος μήνας! ! ! Οι φώτος ειναι καταπληκτικές απο που ειναι Ξυλόκαστρο; Καλα …. κορυδαλλό και οι δύο έχεις εξοχικό ξυλόκαστρο; εχω ειμαι λίγο ποιο πίσω Βραχάτι.

    Δεν μου λές εμεις θα βγούμε και συγγενείς έτσι όπως παμε.. χα χα χα 🙂

    Καλημέρες Αντώνιε:)

  17. Καλά κάνεις, φυσικά τώρα που μπορείς γιατί αν μας πιάσουν τα γεράματα αστα!!!!! 🙂 🙂

  18. Lock Heart
    Μου φαίνεται περίεργο να μην έχουμε συναντηθεί έτσι όπως τα λες!
    Από το ’81 διακοπές στο Διμηνιό, Ξυλόκαστρο και μια μια χρονιά στο Βραχάτι και στον Άσσο! 😉

    Άννα
    Αν δεν μας έχουν πιάσει ήδη!
    Όχι εσάς… εμάς! 😉

  19. Σίγουρα! Μερικές φορές οι λέξεις + τα λόγια είναι φτωχά 🙂

  20. Νοιώθω μια γαλήνη, μια αγαλλίαση και ένα ευχαριστώ που όλα είναι εντάξει.

    Eδω τα λες όλα !

    Καλό μας μήνα και καλές γιορτές να έρθουν.

  21. χαχαχαχα !!! Καλά τι γίνεται!!! έχω εξοχικό κάτω άσσο που το έχω κάνει και μόνιμη κατοικία πριν έρθω για λίγο στο νησί που ειμαι , και θα επιστρέψω πίσω φυσικά ευχομαι σύντομα.

    Πάω κάτω Ασσο απο το 86 και το 94 κάναμε το σπίτι, μετα το εργοστάσιο του κανέλλου (μετα το ΣΠΑΚ) προς τα κάτω προς παραλία.

    Πηγαια Ξυλόκαστρο και Δημηνιό συνέχεια ….

    Μας βλέπω στο πάμε πακέτο χαχαχααα 🙂

    Καλημέρα και πάλι 🙂

  22. Road Artist
    Έτσι ακριβώς είναι!
    Πως να εκφράσεις συναισθήματα μέσα από… γράμματα!

    Τρελοφαντασμένη
    Καλές Γιορτές με έναν ευχάριστο μήνα και για σένα αγαπητή! 😉

    Lock Heart
    Είναι φοβερές οι συμπτώσεις…
    Γέλασα πολύ με το «Πάμε Πακέτο»! 😀

  23. Καλό μήνα και σε σενα…υπέροχες φώτο.

  24. υπέροχες φωτογραφίες…υπέροχες στιγμές… που αυτές μετράνε… και στο τώρα και στο αύριο..και για το χτες…
    καλό μήνα και στο σπιτικό σου! (ακόμα λέμ ε?)

    ΥΓ 1995-1998 διακοπές και γω στο Διμηνιό!!! για 2 μηνες κάθε φορά! απίστευτο!!! 😀

  25. Butterfly
    Σε ευχαριστώ. Καλό μήνα και σε σένα!

    Ειρήνη
    Συμφωνώ μαζί σου πως οι στιγμές μετρούν είτε προηγούμενες είτε επόμενες.

    Τελικά είμαστε πολλοί που βρεθήκαμε στα ίδια μέρη! 🙂

  26. Εγώ, για να λέω την αλήθεια, τα ψιλοφοβάμαι τα δάση. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να βρεις μέσα τους…

  27. Μα αυτή είναι και η πρόκληση… Δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να συναντήσεις 😉

  28. Α, ίσως να μην είμαι των προκλήσεων τελικά ή ίσως απλά να βλέπω πολλές ταινίες!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: