Ο Φόβος για τη Σκέψη

Τίποτε δεν φοβίζει σήμερα τον άνθρωπο όσο η μοναχικότητα, η απομόνωση, γιατί αυτές απαιτούν σκέψη, αυτοσυγκέντρωση, φιλοσοφική ή ποιητική διάθεση και έφεση, αυτάρκεια, αυτοπεποίθηση, δηλαδή προσόντα που ελάχιστοι τα διαθέτουν.

Α.Χρύσας

Advertisements
Published in: on 16 Απρίλιος, 2008 at 10:07  30 Σχόλια  

The URI to TrackBack this entry is: https://adonios.wordpress.com/2008/04/16/o-fovos-gia-ti-skepsi/trackback/

RSS feed for comments on this post.

30 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. …Έχω παρέα μου τη «μοναξιά» μου..,
    — αυτή, μονάχα, δε θα με προδώσει..! —
    που έχει τόσα να μου πει και να μου δώσει
    στη «φλύαρή» της τη «Σιωπή»..!
    Αυτή μου «κρύβει» τα γεωδρόμια..,
    όμως.., μου δείχνει τα ουρανοδρόμια.., θεότης όμοια..!

    Τι ωραία που ‘ναι η μοναχικότητα..,
    στο νου μου σαν φοράει γλυκά, λες, διαστημικά φτερά..!
    Και τρέχω με ταχύτητα μη φυσικού φωτός..,
    πετώ με αιθεριότητα.., λεύτερος και σωσμένος..,
    εγώ.., στα πάντα του Παντός..,
    αστρικός.., που ξεχωρίζω..,…
    και,σε μικροφίλμ–κουκίδα, Σύμπαν μα και Εξωσύμπαν..,
    σε «στιγμή» φωτογραφίζω..!

    Αλέξανδρος Ζήβας,
    URL : http://www.siopi.gr
    Αποκωδικοποίηση..: σιωπής, ψυχής, θρησκειών, μυθολογιών,…
    Σχηματοποίηση λόγου («ποιημάτων» μου), θεογονία, κοσμογονία,…
    Γεια…

  2. Μμμμ….αν σου πω ότι συμφωνώ με τον Αλέξανδρο Ζήβα, δε θα το πιστέψεις…
    Σήμερα με το διαδίκτυο, δεν είναι για να κλαιγόμαστε
    Καλή σου μέρα!

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  3. Εχουμε τόσα μέσα για να επικοινωνούμε, αλλά με ποιόν???
    Οπότε τελικά μένουμε να σκεφτόμαστε.
    οσοι μπορούμε!!!!!

  4. Αχ βρε Αντώνιε πάλι σε βαθιές σκέψεις με έβαλες.
    Η μοναξιά είναι λύτρωση, είναι εσωτερική αναζήτηση, αλλά μερικές φορές περιέχει και τόσο πόνο που τη φοβάμαι.
    Η τριαδικότητα του Θεού είναι η χαρά η αγάπη η συνύπαρξη, το αντίθετο της μοναξιάς.
    Τι διαλέγεις λοιπόν εσύ για πες μου;

  5. Αλέξανδρος Ζήβας
    Πολύ όμορφο!
    Η συμφιλίωση με τη μοναχικότητα γεννά σκέψεις για κάτι ανώτερο.

    Γλαρένια
    Τουλάχιστον όχι πάντα. Όσο εύκολα φέρνει κοντά άλλο τόσο έτσι εύκολα και απομακρύνει. Οι ισορροπίες δεν είναι πάντα ευδιάκριτες…
    Καλή σου μέρα ;)

    Alexis B
    Πολύ καλή η απορία σου φίλε Αλέξη.
    Στη συνήθεια που έχουμε για επικοινωνία με τον «Άγνωστο» διπλανό μας, ή χάνουμε το χρόνο με τον εαυτό μας ή τον χρόνο για να γίνει ο άγνωστος… γνωστός!

    Ψυχή
    Ίσως δεν είναι το αντίθετο…
    Για σκέψου την μοναχικότητα που εμπεριέχει όλα αυτά που πρεσβεύει ο Θεός!
    Είναι μια ανεξήγητη χαρά που μόνο ο καθένας μόνος, μπορεί να βιώσει…
    Η μοναχικότητα μπορεί να καταστρέψει μια ψυχή, μα μπορεί και να την θρέψει!
    Δεν είναι λίγες εκείνες οι φορές που η αποκάλυψη της αγάπης του Θεού έρχεται να μας συντροφεύσει τη μοναξιά μας…
    Ίσως παρασυρθώ λέγοντας κι άλλα αγαπητή Ψυχή.
    Κλείνοντας θα συμφωνήσω μαζί σου ότι η μοναξιά μπορεί να είναι λύτρωση, εσωτερική αναζήτηση ίσως και πόνος.
    Μα ο Θεός βρίσκεται παντού!

    Σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου. Μου άρεσε πολύ.

  6. Κάτι τέτοια ανεβάζεις, και δεν μπορώ να σχολιάσω ως συνήθως κάνω… 😦
    Πέρασε να δεις την πρόταση μου για το Μακεδονικο…θα σου αρέσει πιστεύω!!! 😉

  7. Αναρωτιέμαι αν ο άνθρωπος ήρθε στον κόσμο αυτόν για να είναι μόνος ή να αναζητά τη μοναξιά στην «ιδέα» της εσωτερικής αναζήτησης; Ή μήπως αυτή η»ιδέα» είναι το άλλοθι που εφευρίσκει για να κρύψει την αδυναμία του να συνυπάρχει με άλλους;
    Εσύ τι λες Αντώνη;
    Γεια σου Αντώνη

  8. Manos S.
    Έννοια σου και έρχεται Παρασκευή! ;)
    Πολύ καλή η λύση του Μακεδονικού που προτείνεις ;)
    Αν την δεχτούν πάμε να ζητήσουμε άσυλο χαχαχα

  9. Ρεγγίνα
    Μου αρέσει η σκέψη σου Ρεγγίνα! Ίσως ετεροχρονισμένα να την "έχουμε" μοιραστεί κιόλας... εννοώντας ότι τέτοιες σκέψεις δεν λείπουν και από μένα.
    Ο άνθρωπος πιστεύω ότι γεννιέται και πεθαίνει μόνος. Η όλη του ζωή έχει μόνο ένα ρόλο και άσχετα ποιοι τον πλαισιώνουν, πρωταγωνιστής είναι ο ίδιος.
    Είτε το καταλαβαίνει είτε όχι, μέσα από την μοναχικότητα, την υγιή μοναχικότητα, έχει την ευκαιρία να μάθει το ποιος είναι. Να βιώσει το "ρόλο"...
    Όπως υπάρχει η αδυναμία στη συνύπαρξη με τους άλλους, άλλο τόσο μπορεί να υπάρχει και περίπτωση αδυναμίας αποφυγής τους.
    Τελικά ήρθε στον κόσμο για να είναι μόνος ή είναι μόνος για να δικαιολογήσει την αδυναμία συνύπαρξης;

    Η γνώμη μου είναι ότι χρειάζεται να περάσει και από τις δύο αυτές καταστάσεις.
    Η ζωή είναι ένα παιχνίδι. Είτε το θες είτε όχι, άλλες φορές είσαι μέσα κι άλλες έξω από αυτό. Και οι δύο όμως καταστάσεις έχουν κάτι να δώσουν σ’εκείνον που καταλαβαίνει ότι στη ζωή αυτή δεν ήρθε να διδάξει αλλά να μάθει...

    Η εσωτερική αναζήτηση χρειάζεται έναν μόνο. Και πολύ σωστά λες ότι γίνεται και άλλοθι για εκείνον που δεν μπορεί ή αδυνατεί να ενταχθεί σε ένα σύνολο.

    Ο Σοπενάουερ λέει ότι ο άνθρωπος τόσο πιο ελεύθερος είναι όσο πιο μόνος του!
    Στο βιβλίο του ο Όσσο γράφει σχετικά: Η μοναξιά είναι η απουσία του άλλου. Η μοναχικότητα είναι η παρουσία του εαυτού. Η μοναχικότητα είναι αληθινή ελευθερία. Είναι μια παρουσία που ξεχειλίζει. Είσαι τόσο γεμάτος, που μπορείς να γεμίσεις ολόκληρο το σύμπαν με την παρουσία σου…

    Ακόμα κι αν το πρώτο δεν το θέλουμε και το δεύτερο το επιλέγουμε συνειδητά η απορία παραμένει… Είναι η ανάγκη για εσωτερική αναζήτηση που είμαστε μόνοι ή η δικαιολογία που δεν μπορούμε να ενταχθούμε κάπου;

    Στην ερώτησή σου λοιπόν απαντώ ναι και στα δύο. Αφού άνθρωπος κατάφερε να συνδυάσει το λευκό και το μαύρο, αφού μπορεί να είναι και στα δύο άκρα συγχρόνως, σε μια κατάσταση γκρι… άρα ναι!

    Διάλεξα να σου απαντήσω χωριστά Ρεγγίνα και λίγο έλειψε να κάνω το σχόλιο αυτό post!
    Ελπίζω μόνο να μην σας κούρασα… ;)

  10. θελει αγωνα η μοναξια….Συμφωνω με αυτα που εγραψες!

  11. Φίλε Αντώνη καλημέρα.
    Μ’αρέσουν και μένα οι σκέψεις σου.Ο άνθρωπος όντως έρχεται και φεύγει στον κόσμο αυτό μόνος.Στο τέλος της ζωής του όμως είναι «πλούσιος» από εμπειρίες,βιώματα και συναισθήματα,αλλά αυτό το πετυχαίνει μόνο με τη συνύπαρξη με άλλα άτομα και όχι σαν απλός παρατηρητής ή κλεισμένος σε μια «γυάλα».Η αποστασοποίηση φέρνει μόνο τη μία όψη της αλήθειας ακόμα και αν πρόκειται για τον ίδιο τον εαυτό μας.
    Τα ξαναλέμε….

  12. Καλημέρα blogo-brother ΑΝΤΩΝΙΕ 🙂

    (Πολύ ωραίο το απόσπασμα απο τον Osho, βασικα το μικρό βιβλιαράκι του για την μοναχικότητα ειναι πραγματικά εκπληκτικό)

    Πάμε στο ζουμι 🙂
    Η μοναχικότητα ειναι η παρουσία του είναι και της υπαρξης η έκρηξη του πραγματικού φωτός που γεννιέται απο την καθαρή καρδιά και την απουσία της σκέψης (οπως λεει και το ζεν) που ειναι το καρκίνομα για την ένωση με το απόλυτο.
    Θα δείς που όταν πεις στον εαυτό σου : «Παω στο δωματιο μου να προσευχηθώ» τότε θα αντιμετωπίσεις να γεννιέται μια αντίδραση μέσα σου , αυτό συμβαίνει διότι ο εαυτός φοβάται να αντικρύσει τον ίδιο του το εσωτερικό είδωλο και να δει την αλήθεια του αρέσει να ζει με ψευδεσθήσεις ειναι η σάπια του τροφή αυτή που πρεπει να αποβάλλουμε
    Η εσωτερική απομόνωση και αυτοσυγκέντρωση που ειναι η πηγή και ο δρόμος της καθαρσής και ενεργοποίησης της συνηδειτότητα προυποθέτει πάνω απ’ολα ταπείνωση πειθαρχία ζήλο για εξέλιξη και γερή άμυνα για την αντιμετωπιση των επιθυμιών που εμποδίζουν και μολύνουν αυτή την διαδρομή.
    Οποιος φοβαται την μοναχικότητα και την μοναξια φοβάται τον εαυτο του την εξέλιξη του την ίδια του την ύπαρξη. Ο άνθρωπος δεν έχει αναγκη να εξαρτάται απο κανέναν και για κανέναν λόγο αυτό πρέπει να το χωνέψουμε πολύ καλα. Η παρουσία και το γεγονός του θανάτου μας δείχνει το δρόμο που πρεπει να ακολουθήσουμε και την εφημέρια της ψυχική μας ύπαρξης που ειναι κλειδωμένη μέσα στα βιολογικά πλαίσια.
    Η μοναξιά δεν έχει πόνο, τον πόνο τον δημιουργεί η ανασφάλεια μας και η εξάρτηση ότι δεν μπορούμε να την αντέξουμε. όποιος δεν μπορέσει να ζήσει με την μοναξιά του δεν θα μπορέσει ποτε να ζήσει με άλλον στην ζωή , διότι όταν δεν αντεχεις την μοναξιά τοτε γεννάτε η εξάρτηση που τροφοδοτεί βίαια την κάλυψη του κενου πίσω απο αυτό το λάθος . Προσοχή λοιπόν 🙂

    Καλημέρα……

    (Τέτοιες αναρτήσεις ειναι διαμάντια συνηδειτότητας και προβληματισμού)

  13. Μοναξιά… ένα θλιβερό θα έλεγα συναίσθημα απομόνωσης από τους άλλους ανθρώπους… Ωστόσο Αντώνιε, μοναξιά μπορεί κάποιος να νιώσει ακόμη και όταν βρίσκεται μέσα στο πλήθος, στην παρέα του ή στην οικογένειά του, αν αισθάνεται ότι οι άλλοι τριγύρω δεν τον ακούνε, δεν τον κατανοούν, ή δεν τον αγαπούν. Ίσως όμως πολλές φορές και εμείς οι ίδιοι να δημιουργούμε προϋποθέσεις μοναξιάς και απομόνωσης, καλύπτοντας το αληθινό μας πρόσωπο πίσω από κάποιο προσωπείο και τότε χάνουμε πραγματικά τη δύναμή μας, τη χαρά και δυστυχώς την ελπίδα… Καλή σου μέρα και φρόντισε να μην είσαι «μόνος» σήμερα!

  14. Ωραία όλα αυτά σαν θεωρίες,σκέψεις και αποφθέγματα.Οι περισσότεροι όμως επιλέγουν τη μοναξιά από εγωισμό,ακόμα και αυτοί που ψάχνοντας την αυτογνωσία και εντέλει την ευτυχία μέσω της εσωτερικής αναζήτησης.
    Αναρωτιέστε καθόλου γιατί όλοι αυτοί οι «σοφοί» δεν κάνουν τίποτε για την ευτυχία της ανθρωπότητας;…

  15. ΑΝ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΕ μια παράθεση:

    «Τι εστί ευτυχία της ανθρωπότητας» «τι εστι ευτυχία γενικά και ποιος την καθορίζει η ποιος ειναι ικανός να αλλάξει ΟΛΟΙ την ανθρωπότητα»;

    Κατα δεύτερον… Οι σοφοί , φιλόσοφοι , σκεπτικιστές και στοχαστές βοήθησαν κατα πολύ την ανθρωπότητα στην αύξηση της συνηδειτότητας και της σκέψης πολλών ανθρώπων ώστε να αφυπνιστούν. Εστω και αν αφυπνιζόταν ένας άνθρωπος καθε μερα θα ειναι μεγάλη επιτυχία και να μπορεί να πράττει την ηθική στην ζωή του.

    Τωρα αν πιάσουμε και την άλλη «ομάδα» αγίων όπως ο Παϊσιος και ο Πορφύριος βοήθησαν πολλοι με τις θαυματουργές στους ιδιότητες πολύ κόσμο και έσωσαν πολλούς.

    Καλημέρα και συγνώμη για την παράθεση.

  16. Οπότε στην ουσία, απ’ τον εαυτό μας κρυβόμαστε… «Να ‘σαι μονάχος σου, θα πει, να είσαι αντριωμένος…» Αφιερωμένο απ’ τον λατρεμένο Μάλαμα.
    Υ. Σ. Πάω να σχολιάσω και στο προηγούμενο γιατί έλειπα!

  17. εν ολιγης δηλαδη…
    ο φοβος για την σκεψη χανεται οταν υπαρχει σκεψη για τον φοβο…

    -σωστο, λαθος αυτο καταλαβα…-

  18. συμφωνώ!

  19. Την καλησπέρα μου για να βρει η μοναξιά παρέα κοσμική.

    Η Άλλη, αντίθετα, μπορεί και στης μοναξιάς τις ακρογιαλιές να βρει ΠΛΟΊΟ μ’ οδοιπόρους θεϊκούς, της μεγάλης Συνάντησης τους μόλους….

  20. Kαλησπέρα! Δεν αρνούμαι κανένα συναίσθημα! Είναι δύσκολο να έρθουμε αντιμέτωποι με τον εαυτό μας, με το να νιώθουμε αυτοπεπίθηση.Αλλα το κάνω πολλές φορές! Το έχουμε ανάγκη!!!!

  21. Θαρρώ πως την απομόνωση την ζητάς. Την μοναχικότητα σου την «προσφέρουΝ» άλλοι. Φιλιά κερασένια

  22. Αρχικά να πω ότι εχτές κάθησα και έγραψα σχόλια για όλους και πρέπει να πω ότι κάποια μου σχόλια ήταν ένα κατεβατό… Όμως από μια διακοπή ρεύματος έχασα ότι είχα γράψει και έτσι την γλιτώσατε… Αυτό που δεν την γλίτωσε ήταν το πληκτρολόγιο γιατί νευρίασα πολύ άσχημα που έχασα 2 ώρες σχολιάζοντας στο κενό!
    Τα παρακάτω σχόλια είναι κατά πολύ μικρότερα… δυστυχώς!

    .
    .
    Kaveiros
    Αγώνα για να γίνει ωφέλιμη! Καλή σου μέρα!

    Ρεγγίνα 1
    Νομίζω ότι ακόμα και ανάμεσα σε κόσμο μπορεί κάποιος να νοιώσει ότι ζει σε γυάλα ή και το αντίστροφο… Η επιλογή είτε σαν παρατηρητής είτε ως συμμετέχων δεν αλλάζει τη φιλοσοφία που έχει κάποιος για τη ζωή.
    Η απόσταση σε πολλές περιπτώσεις είναι ευεργετική.
    Μπορεί να είμαστε «πλούσιοι» από εμπειρίες και βιώματα αλλά πόσο «πλούσιοι» είμαστε πνευματικά;
    Όταν η ζωή είναι τόσο γεμάτη και τόσο γρήγορη πόσο χρόνο αφιερώνουμε στον εαυτό μας για να του… «μιλήσουμε»; Άλλωστε η συνύπαρξη δεν εμποδίζει την απόσταση όταν αυτή είναι επιλογή! ;)

    Lock Heart 1
    Το ανέπτυξες πολύ ωραία και συμφωνώ με την λογική σου.
    Βέβαια η μοναξιά δεν είναι πάντα κάτι το θετικό αλλά νομίζω αναφέρεσαι στη μοναξιά ή αλλιώς μοναχικότητα, που επιλέγει κάποιος για να καταλάβει τον εαυτό του και τους γύρω του…
    Καλή σου μέρα φίλε.

    Λουλούδι Χωρίς Άρωμα
    Συμφωνώ μαζί σου αγαπητό Λουλούδι! Έγραψες πολύ σωστά όλους εκείνους τους λόγους που η μοναξιά μπορεί να είναι ανυπόφορη.
    Πολύ άσχημο το να νοιώθεις μόνος μες το πλήθος. Άσχημο όταν δεν είναι επιλογή!
    Εύχομαι και για σένα να είσαι μόνη μόνο όταν το θες…

    Ρεγγίνα 2
    Δεν μπορείς να φανταστείς πόσα είχα γράψει για αυτό σου το σχόλιο αγαπητή Ρεγγίνα! Το ότι έχασα ότι είχα γράψει, ήταν και ο λόγος που τσαντίστηκα…
    Νομίζω ότι θα μπορούσε να γίνει μια πολύ καλή συζήτηση από όλους μας με βάση το σχόλιό σου.
    Συζήτηση εννοώ την προφορική ;)
    Θέλω μόνο να πω ότι η ευτυχία της ανθρωπότητας, έτσι όπως την εννοούμε σήμερα, κατάντησε έτσι λόγω εκείνων που πίστεψαν ότι ο άνθρωπος δεν χρειάζεται αυτογνωσία και περίσκεψη. Θαμπωμένοι από τις δυνατότητες που απλόχερα μας προσφέρει η τεχνολογία, ξεχάσαμε ότι για όλα υπάρχει ένα τίμημα. Εκείνοι που αποκαλούν τους εαυτούς τους «σοφούς» αμέσως αυτοαναιρούνται. Πραγματικά σοφοί είναι οι άνθρωποι που μέσα από τα λόγια και τις πράξεις τους βοήθησαν τον άνθρωπο να καταλάβει τη θέση του στον κόσμο που ζούμε.

    Στα σχόλιά σου μου αρέσει το ότι συνεχώς γεννούν νέα θέματα και σκέψεις… Καλή σου μέρα. ;)

    Lock Heart 2
    Συμφωνώ κι εγώ ότι η ευτυχία είναι υποκειμενική και πολλές φορές δεν ξέρουμε τι πραγματικά χρειάζεται για να είμαστε ευτυχισμένοι.
    Οι άγιες μορφές που ανέφερες, όπως και πολλές άλλες πιο πριν, βοήθησαν πολύ στην κατανόηση της μεγάλης Αλήθειας που δεν είναι άλλη από την ανιδιοτελή Αγάπη.

    Madame De La Luna
    Ο εαυτός μας άλλωστε είναι και ο μεγαλύτερος κριτής μας. Όσο του κρυβόμαστε τόσο βρίσκει αφορμές για να γίνεται πιο αυστηρός!
    Πολύ καλό ο στίχος! :)
    Καλή σου μέρα…

    Βασιλική
    Η σκέψη γενικότερα βοηθά να διώξουμε τον φόβο. Ο φόβος για τις δυνατότητες που έχουμε μας εγκλωβίζει. Η σκέψη τις απελευθερώνει…

    Kat.
    😉 Καλή σου μέρα!

    Μανιτάρι Του Βουνού
    Πολύ όμορφα έγραψες για την Άλλη.. εκείνη που οι προσπάθειες για συνάντηση και συμπόρευση ούτε λίγες είναι μα ούτε και τελειώνουν!
    Η εβδομάδα που έρχεται σε λίγες μέρες είναι τόσο Μεγάλη, επειδή αφήνει να γευτούμε λίγο από το ταξίδι αυτό…
    Καλημέρα φίλε μου

    Άννα
    Ο ίδιος ο εαυτός μας το ζητά και είναι χρήσιμο να ακούμε τις ανάγκες του. Μας βοηθά να γνωρίσουμε καλύτερα… εμάς!

    ΓλυκοκέρασηΖουζούνα
    Και άλλες φορές είσαι ευγνώμων κι άλλες όχι…
    Όλα έχουν να κάνουν με επιλογές.
    Καλή σου μέρα! :)

  23. Και μένα θα μ’άρεσε να τα λέγαμε κάποια φορά προφορικά…
    καλό σου βράδυ Αντώνη.

  24. Φαντάζομαι κάποια στιγμή θα γίνει...
    Που θα πάει; Καλοκαίρι έρχεται! ;)
    Καλό βράδυ και σε σένα
    Ρεγγίνα.

  25. Παρέα με τον εαυτό μας, μακριά από τον κόσμο, όλα τα τέρατα της παιδικής μας ηλικίας ξεπηδούν. Να τα ξορκίσουμε; Να τα εξευμενίσουμε; Μήπως να τα αγαπήσουμε;

  26. Πολύ όμορφη η σκέψη σου αγαπητό Καρπούζι!
    Η συμφιλίωση με τις μνήμες, τις σκέψεις και τα αποτυπώματα που αφήσαμε ή μας άφησαν άλλοι, είναι ένα βήμα ακόμα για τη γνώση...
    Καλή σου μέρα!

  27. Αναρωτιέμαι ως πότε θα πρέπει να ανατρέχουμε στα παλιά, έστω και για παραδειγματισμό αντί αυτόβουλα και ελεύθερα να κάνουμε το βήμα μας στο μέλλον…
    Να’στε όλοι καλά!

  28. Το ρίσκο που παίρνουμε όλοι για τα βήματα προς το μέλλον νομίζω μικραίνει όταν υπάρχει η γνώση για αυτά που έχουν προηγηθεί.
    Μπορεί πολλές φορές να λειτουργεί αποτρεπτικά, μα όλα έχουν το λόγο τους.
    Χωρίς το παρελθόν τι θα ήμασταν στο παρόν;
    Το μέλλον είναι τόσο αφηρημένο, τόσο... μακρινό!

    Για να κάνουμε ένα βήμα εμπρός χρειάζεται ένα πόδι να πατά γερά πίσω για να μας ωθήσει αλλά και να μην πέσουμε αφού το άλλο είναι μετέωρο και αβέβαιο που θα πατήσει... όπως είναι το μέλλον! ;)

    Σας ξαναχαιρετώ κι εγώ όλους.
    Φεύγω απόψε και γυρίσω κοντά σας την επόμενη Παρασκευή.
    Εώς τότε να έχετε όμορφες μέρες και ένα Καλό Πάσχα.

  29. Συμφωνώ ότι στις πράξεις και στα έργα μας πρέπει να πατάμε γερά στα πόδια μας και να βασιζόμαστε ή να παραδειγματιζόμαστε από το παρελθόν,αλλά τη σκέψη μας;
    Άραγε πρέπει να την περιορίζουμε στα τετριμένα και πρέπει να ακολουθούμε την πεπατημένη;
    Όχι και πάλι όχι.Η σκέψη είναι και οφείλει να είναι ελεύθερη!
    Καλή αντάμωση Αντώνη.

  30. καλημερα σε ολους .στην θεσσαλονικη πριν απο 1 χρονο περιπου δημιουργηθηκε ενα γραφειο παρεας και οχι γνωριμιων απο 2 νεα παιδια με σκοπο να ενωσουν τους μοναχικους ανθρωπους της πολης και οχι μονο.τελικα παει απιστευτα καλα και καθε λιγο και λιγακι κανουν εκδρομες και συγκεντωσεις.ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΞΙΖΕΙ. http://www.singlesclub.com.gr


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: