Το παράλογο και η… ελευθερία! (Μέρος ΙΙ)

Για την ελευθερία, έχω ακριβώς την ίδια αντίληψη με τον φυλακισμένο ή τον σημερινό άνθρωπο μέσα στο Κράτος.

Ο άνθρωπος της καθημερινότητας, πριν γνωρίσει το παράλογο, ζει με στόχους, φροντίδα για το μέλλον ή για τη δικαίωση (απέναντι σε ποιον ή τι, δεν είναι εδώ το θέμα) εκτιμά τις ευκαιρίες που του παρουσιάζονται, υπολογίζει στο αύριο, στη σύνταξή του ή στη δουλειά των παιδιών του.

Πιστεύει ακόμα ότι μπορεί να κατευθύνει ορισμένα πράγματα στη ζωή του. Στην πραγματικότητα, ενεργεί σαν να ήταν ελεύθερος, ακόμα κι αν όλα τα γεγονότα διαψεύδουν τούτη την ελευθερία.

Μετά τη γνωριμία με το παράλογο, τα πάντα κλονίζονται. Τούτη η ιδέα του «υπάρχω», ο τρόπος μου να δρω λες και τα πάντα έχουν νόημα, όλα αυτά διαψεύδονται με ιλιγγιώδη τρόπο από τον παραλογισμό ενός πιθανού θανάτου.

Να σκέφτεσαι την επαύριο, να θέτεις ένα σκοπό, να έχεις προτιμήσεις, όλα αυτά προϋποθέτουν ότι πιστεύεις στην ελευθερία, ακόμα κι αν διαπιστώνεις πού και πού ότι δεν τη νoιώθεις.
Μα τούτη τη στιγμή, αυτή η ανώτερη ελευθερία, η ελευθερία του είμαι που θεμελιώνει από μόνη της μιαν αλήθεια, ξέρω λοιπόν ότι δεν υπάρχει.

Ο θάνατος είναι παρών ως μοναδική πραγματικότητα. Μετά απ’αυτόν, τέρμα το παιχνίδι.

Αλμπέρ Καμύ – Ο μύθος του Σισύφου

Αυτά που κατά κάποιο τρόπο ορίζουν τη ζωή είναι τα έργα, οι πράξεις, οι σκέψεις και τα θέλω τα δικά μας και των άλλων. Πέρα από κάθε μεταφυσική αντίληψη που έχουμε για τη ζωή και το θάνατο, η αλήθεια είναι ότι όλα τα παραπάνω «λήγουν» εδώ και αόριστη η ημερομηνία λήξης… Και ρωτώ:
Είναι παραλογισμός να πιστεύουμε ότι είμαστε ελεύθεροι;
Είναι λογικό να πιστεύουμε ότι είμαστε ελεύθεροι;

The URI to TrackBack this entry is: https://adonios.wordpress.com/2008/09/09/to-paralogo-kai-i-eleutheria/trackback/

RSS feed for comments on this post.

9 σχόλιαΣχολιάστε

  1. Καλησπερα Αντωνη,η προσωπικη μου γνωμη ειναι πως ειναι λογικο να νιωθουμε ελευθεροι….αρκει να το νιωθουμε πραγματικα μεσα στην ψυχη μας…..γιατι υπαρχουν και ανθρωποι εγκλωβισμενοι στα παθη τους….εγκλωβισμενοι στην ιδια την ζωη που θελουν να νιωθουν ελευθεροι….αλλα δυσκολα το καταφερνουν αυτο….ο θανατος ειναι κατι δεδομενο και δεν πρεπει να μας εμποδισει στην ελευθερια της ψυχης μας….
    τα σεβη μου για το υπεροχο μπλογκ σου!

  2. Υπάρχει τίποτα απόλυτο στη ζωή? Ακόμα και ο θάνατος αν δεχτούμε ότι είναι δεδομένος και τελεσίδικος πάντα έχουμε την ελπίδα μέσα μας ότι η ψυχή τουλάχιστον συνεχίζει να υπάρχει…
    Πώς λοιπόν να θεωρήσουμε ότι έχουμε ελευθερία?
    Ο καθένας μας δίνει και ένα διαφορετικό ορισμό της έννοιας ελευθερίας και ανάλογα όπως την καθορίζει και μπορεί την βιώνει, τη ζει…
    Παράλογο για μένα τελικά είναι να οριοθετήσουμε κάτι που δεν είναι απτό, που δεν είναι απόλυτο, γιατί μπορεί κανείς να νοιώθει ελεύθερος μέσα στην σκλαβιά του, αλλά και να ισχύει και το αντίθετο…
    Την καλημέρα μου!

  3. Πάντα για μένα η λέξη ελευθερία ήταν το κόκκινο πανί μου, πιστεύω ότι πολλοί λίγοι άνθρωποι σήμερα είναι πραγματικά ελεύθεροι. Ελεύθερος νιώθεις όταν αγαπάς πραγματικά όταν είσαι κοντά στο Θεό, όταν απολαμβάνεις τα μικρά της ζωής όταν έχεις υγεία πράγματα απλά που κανείς μας δεν δίνει σημασία.
    Δεν ξέρω πάντως εγώ αισθάνομαι ελεύθερη-πολιορκιμένη Αντώνιε και η επιστήμη για μένα σηκώνει τα χέρια ψηλά. Σου εύχομαι να περνάς καλά.

  4. ΣΚΛΑΒΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗΣ.. αν εισαι υποχείριο της κοινωνίας πως θα νιώθεις ελεύθερος εκτός αν πιστεύεις ότι εισαι εσωτερικά ελευθερος αλλα όταν είσαι σκλάβος τότε ζεις σε μια πλάνη ότι εισαι ελευθερος.
    ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΣ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΟΝΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΞΕΛΙΞΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΕΠΙΓΝΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΜΕΝΗ ΖΩΗ ΜΕΤΑΤΟΠΙΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΡΎΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΜΕ ΟΠΟΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ Η ΑΤΟΜΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ, ΠΟΙΟΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΠΡΑΤΤΟΥΝ ;

  5. Εκάτη
    Ο καθένας όπως λες κι εσύ νοιώθει ελεύθερος ή σκλαβωμένος, ανάλογα με το πως ζει και πως βιώνει τη ζωή του.
    Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να αισθανόμαστε ελεύθεροι χωρίς στην πραγματικότητα να είμαστε…
    Μπέρδεμα ε; ;)
    Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια :)

    Μοναχικό Αστέρι
    Νομίζω έτσι είναι. Ο καθένας αντιλαμβάνεται την ελευθερία του με τρόπο μοναδικό. Το ίδιο συμβαίνει και με εκείνους που συνειδητοποιούν ότι η ελευθερία δεν είναι πραγματική και νοιώθουν δέσμιοι της ζωής τους…

    Ψυχή
    Συμφωνώ μαζί σου με όλα εκείνα που «φέρνουν» την ελευθερία στον άνθρωπο.
    Ίσως νοιώσεις μια παρηγοριά πάντως αν σου πω ότι δεν είσαι μόνη σου στον τρόπο που σκέφτεσαι ή αισθάνεσαι. Κι εγώ ακόμα να διαλέξω «στρατόπεδο» ;)
    Καλά να περνάς κι εσύ!

    Lock Heart
    Βρίσκω συσχετισμό με το σημερινό σου post περί κοινωνίας και έχεις δίκιο.
    Πάντως ακόμα και η γνώση του «Σκοπού» πολλούς τους αφήνει αδιάφορους…

  6. Ακόμη και το «παράλογο» έχει λογική, όπως και καθένας μας βιώνει και εφαρμόζει εαυτόν τη δική του λογική των πραγμάτων, Η ελευθερία ξεκινά απο το νού, κατα πόσο εγω και μόνο εγω νοιώθω ελεύθερος σαν άνθρωπος , να εκφραστώ, να δράσω και να αντιδράσω , στο σημείο που η προσδοκία μου πραγματώνεται.
    Την καλησπέρα μου

  7. Διδυμίνα
    Αν μη τι άλλο η πραγματική ελευθερία είναι εκείνη του νου όπως σωστά λες. Αυτή που δεν εγκλωβίζεται από καταστάσεις αλλά από τον ίδιο τον εαυτό όταν εκείνος το επιτρέπει.
    Ακόμα και αυτή η ελευθερία όμως, έχει όρια και τα όρια αυτά τα λέμε "Ηθικούς κανόνες" ;)
    Καλή σου μέρα!

  8. Η ελευθερία που νομίζουμε ότι έχουμε δεν είναι παρά μία ψευδαίσθηση. Ο σύγχρονος άνθρωπος εξακολουθεί να είναι σκλάβος, μόνο που η σκλαβιά του είναι χρυσωμένη με το χάπι της δήθεν ελευθερίας.
    Στα αρχαία χρόνια οι σκλάβοι προσέφεραν την εργασία τους στα αφεντικά τους από το πρωί μέχρι το βράδυ και σε αντάλλαγμα είχαν μια στέγη πάνω από τα κεφάλια τους και ένα πιάτο φαϊ. Σήμερα οι σύγχρονοι σκλάβοι δουλεύουν όλη μέρα, σε πολλές περιπτώσεις δεν έχουν δική τους στέγη και το πιάτι φαϊ μπορεί να είναι μίζερο. Στην πραγματικότητα είναι σε χειρότερη μοίρα από τους αρχαίους σκλάβους, γιατί οι σύγχρονοι έχουν επιπλέον ένα σωρό άγχη και υποχρεώσεις.
    Νομίζουμε ότι είμαστε ελεύθεροι. Λέμε, "ό,τι ώρα θέλω μπορώ να φύγω από την δουλειά μου". Είναι όμως έτσι; Εντάξει, φεύγεις, και τι κάνεις μετά; Ξανά μανά σε κάποια άλλη δουλειά καλύτερη ή χειρότερη. Δηλαδή, η δουλεία απλώς αλλάζει πρόσωπο. Κανείς δεν είναι ελεύθερος να κάνει αυτό που θέλει. Η ολιγαρχία κρατάει γερά μέσα στα γρανάζια της τους ανθρώπους (πολύ κομμουνιστικό ακούγεται αυτό). Μας έχουν δεσμεύσει σε έναν τρόπο ζωής και δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά.
    Ένα απλό παράδειγμα δίνω: ας υποθέσουμε ότι οι εσχατολόγοι έχουν δίκιο και ότι όλοι αργά ή γρήγορα θα πρέπει να πάρουμε το τσιπ της ταυτότητάς μας. Αν κάποιος δεν θελήσει να το κάνει δεν θα μπορεί να δουλέψει ούτε να είναι ασφαλισμένος. Ας υποθέσουμε ότι έχει μια μονοκατοικία - πράγμα απίθανο βέβαια, αλλά κάνουμε υποθέσεις - και ότι μπορεί στην αυλή της να καλλιεργεί τα τρόφιμά του και να μην έχει ανάγκη να αγοράσει τίποτα, κι ότι έχει ηλιακή ενέργεια και δεν χρειάζεται την ΔΕΗ. Πάλι όμως το σύστημα τον υποχρεώνει να πληρώνει φόρο. Και πού θα βρει το χρήμα αν δεν δουλέψει και δεν πάρει το τσιπ;
    Είναι ή δεν είναι λοιπόν η ελευθερία μας μια μεγάλη ψευδαίσθηση;

  9. Mary S.
    Τα έγραψες όλα όπως ακριβώς είναι!
    Τι περισσότερο να πω;
    Συμφωνώ μαζί σου.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: