Ο φόβος για Αλήθεια

Πήρα αφορμή από κάποια σχόλια στο τελευταίο post που αφορούσαν στην Αλήθεια, για το πόσο ωφέλιμη, αναγκαία ή σκληρή μπορεί να είναι.
Φαίνεται ότι όλοι χρειαζόμαστε «εγγυήσεις» προκειμένου να βγούμε αλώβητοι από μια συνάντηση με την Αλήθεια.
Μα υπάρχει πραγματική αναζήτηση τότε; Στην αναζήτηση δεν υπάρχουν εγγυήσεις για το αποτέλεσμα, ούτε καν αν θα είναι τελικό!
O Μολιέρος είχε γράψει πως
«Το φως της αλήθειας έκανε πολλούς ανθρώπους να επιζητούνε να κρυφτούν πίσω από τη παχιά σκιά της»
Είναι πράγματι έτσι
;
Μάθαμε να ζούμε στο σκοτάδι, στην πλάνη, και δε μας ενδιαφέρει να ζήσουμε στο φως; Μας φοβίζει;
Είναι πράγματι έτσι.
Ο Νίτσε είπε ότι «Έχουμε ανάγκη την τέχνη, για να μη μας σκοτώσει η Αλήθεια» και πως «Το μαρτύριο είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να βρεις την Αλήθεια».
Αξίζει λοιπόν η αναζήτηση αυτή; Είναι ωφέλιμη;
Στη βουδιστική φιλοσοφία υπάρχει το παρακάτω κείμενο:


Κοίταξε τον ουρανό και τη γη και σκέψου ότι όλα αυτά τα πράγματα περνούν. Όλα τα βουνά κι οι ποταμοί που βλέπεις κι όλες οι μορφές της ζωής κι όλες οι δημιουργίες της φύσης, όλα περνούν. Τότε θα καταλάβεις την Αλήθεια. Θα δεις τι μένει, τι δεν περνάει.

Ακόμα κι αν είναι δύσκολη αυτή η προσπάθεια, αξίζει και μόνο για το αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα θα είναι ένα ωφέλιμο δώρο για τον εαυτό μας, έστω και μακροπρόθεσμα…


Αυτός που αναζητά ας μη σταματήσει ν’αναζητά μέχρι να βρει.
Όταν βρει, θα ταραχτεί.
Όταν ταραχτεί, θα νοιώσει κατάπληξη και θα βασιλεύει υπεράνω όλων.

Απόκρυφο Ευαγγέλιο του Θωμά

The URI to TrackBack this entry is: https://adonios.wordpress.com/2008/09/26/o-fovos-gia-alitheia/trackback/

RSS feed for comments on this post.

26 σχόλιαΣχολιάστε

  1. Πρωτίστως πρέπει μα μάθουμε , να ακούμε την αλήθεια για τον εαυτό μας, ακολούθως να λέμε την αλήθεια σε αυτόν*
    κι ας αφήσουμε ήσυχους τους άλλους…

  2. Παντα με ταραζαν οι φρασεις των αποκρυφων ευαγγελιων,αν και εχω διαβασει μονο σπασμωδικα και οχι αυτα καθαυτα.
    θα σταθω ομως στη φραση οτι μαθαμε να ζουμε στο σκοταδι…δε σημαινει οτι ζουμε στην πλανη θεωρω, αυτο μπορει να ερμηνευθει ποικιλοτροπως, αντωνιε. και να σε κανει να αναρωτιεσαι αν οντως η αληθεια ειναι φως..
    καλημερα και καλο σκ!

  3. Πολύ όμορφο πόστ! Μπράβο!

  4. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΑΝΤΩΝΗ….ΚΑΠΟΤΕ ΔΙΑΒΑΣΑ ΕΝΑ ΠΟΣΤ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΤΟΣΟ ΩΣΤΕ ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΑ ΣΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΜΟΥ…..ΘΑ ΣΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΩΣ ΣΧΟΛΙΟ …..:

    Μια φορά και έναν καιρό ήταν κάποτε η Αλήθεια ,ήταν μια πανέμορφη γυναίκα.Όλος ο κόσμος την αγαπούσε και την έβαζε στο σιτίτι του. Από την άλλη μεριά, ένα κακάσχημο τέρας,που μόνο στην όψη του τρόμαζε τους ανθρώπους,αναγκαζόταν να ζει κρυμμένο στις σπηλιές,πάντα έβρισκε τις πόρτες του κόσμου κλειστές για αυτό...

    Έτσι λοιπόν αποφάσισε να κυρήξει πόλεμο στην αλήθεια...

    Βρέθηκαν σε ένα ξέφωτο έτοιμοι για Μάχη .. Δέκα μέρες και δέκα νύχτες πάλευαν ασταμάτητα,τα σπαθιά τους έβγαζαν φλόγες,τίποτα δεν σταμάταγε το Ψέμα μέχρι να υπάρξει κάποιος νικητής. Η Αλήθεια πάλευε με όλη της την δύναμη.Η κούραση ήταν χαραγμένη στα πρόσωπα τους , αλλά κανείς νικητής κανείς νικημένος ακόμα.

    Για μια στιγμή βρήκαν το κουράγιο να σηκώσουν και οι δυο τα σπαθιά τους,η ένταση ήταν στο ζενίθ της,ο στόχος ήταν το κεφάλι του αλλουνού.. Τι σύμπτωση όμως...Η Αλήθεια κατάφερε να κόψει το κεφάλι του Ψέματος και το Ψεμα να κόψει το κεφάλι της Αλήθειας...

    Για μια στιγμή σιγή... Άρχισαν να ψάχνουν στα τυφλά τα κεφάλια τους. Δυστυχώς όμως η Αλήθεια πήρε το κεφάλι του Ψέματος και το Ψέμα το κεφάλι της Αλήθειας.....

    Και απο τότε ο κόσμος δυσκολεύετε να τους αναγνωρίσει..Το ψέμα γίνεται αλήθεια και η αλήθεια ψέμα.....

  5. καλησπερα αντωνη.. υπεροχο το ποστ μα.. υπεροχο κ το σχολιο της εκατης… καπως ετσι θα συμφωνησω.. οτι δεν φοβιζει η αληθεια καθεαυτη θα λεγα.. μα.. το να προσπαθεις να βρεις την πραγματικη αληθεια.. βολικο το ψεμα.. μα και παροδικο.. μα πιανομαι απο..

    «Κοίταξε τον ουρανό και τη γη και σκέψου ότι όλα αυτά τα πράγματα περνούν.»

    κ λεω κατι που λεω συχνα.. μονο αν το βλεμμα δεν δυσταζει να κοιταξει στα ματια, οχι μονο τον οριζοντα που διαγραφεται μπροστα του,αλλα κ οτι υπαρχει γυρω του μεχρι να φτασει σ αυτον… τοτε μονο κοιτα μεσα απο την αληθεια του.. καλο σκ!

  6. Αντώνη, υπέροχο το post, στο είπα εξάλλου και κατιδίαν…
    Είμαι της άποψης ότι ουδέν κρυπτόν από τον ήλιο, πόσο μάλλον η Αλήθεια…ακόμα και εκείνος που εθελοτυφλεί και προτιμά να ζει σε ουτοπιστικές καταστάσεις, θα έρθει αντιμέτωπος με την Αλήθεια…ακόμα και αν δεν το παραδεχτεί, είμαι σίγουρη ότι αυτός θα ξέρει…
    Αυτό που με ξενίζει λίγο και με κάνει να απορώ είναι, γιατί πρέπει να φοβόμαστε και τι ακριβώς πρέπει να φοβόμαστε από τις «αποκαλύψεις»?
    Γιατί είναι απαραίτητο η Αλήθεια να είναι σκληρή? Δεν μπορεί να έχει τη μορφή ευδαιμονίας, ανακούφισης και χαράς?
    Αν δεχτούμε ότι η Αλήθεια είναι κοινή για όλους μας, τότε γιατί μπαίνουμε όλοι κάτω από τον ίδιο παρανομαστή? Δεν διαφέρουμε ως άνθρωποι και προσωπικότητες και πάλι…αν υπάρχουν πολλές Αλήθειες για τον καθένα ξεχωριστά, η φύση της Αλήθειας δεν θα διέφερε επίσης?
    Πιστεύω πως η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι μία και κατά βάση δεν είναι σκληρή, απλώς εμείς εύκολα την βαπτίζουμε έτσι μόνο και μόνο γιατί δεν είμαστε έτοιμοι να την δεκτούμε…

  7. Kaveiros
    Και για ότι άλλο νομίζουμε ότι μας αφορά, ενώ ανήκει στη βούληση άλλων…

    Life Whispers
    Ίσως να ήταν ένας λόγος και αυτός για να μην θεωρηθούν κανονικά, αλλά απόκρυφα. Δεν ανάπαυαν τις ψυχές όπως τα γνωστά ευαγγέλια.
    Όσο για την αμφιβολία που αναφέρεις δεν διαφωνώ. Ο καθένας ερμηνεύει και βιώνει με διαφορετικό τρόπο την Αλήθεια για τον εαυτό του.
    Καλό σ/κ να έχεις κι εσύ ;)

    Άννα
    Σε ευχαριστώ!

    Εκάτη
    Ναι, είναι μια ιστορία που μου είναι γνωστή.
    Πέρα από αυτό, είναι και ένα θέμα που όντως αντιμετωπίζουμε καθημερινά στη ζωή μας.
    Η διαφορά είναι ότι στη θέση του τέρατος είμαστε εμείς…

    Ocean
    Και φέρνοντας το βλέμμα από τον ορίζοντα σ’αυτό που έχεις γύρω σου, αρχίζεις να κοιτάς πιο κοντά κάθε φορά μέχρι που βλέπεις μέσα σου.
    Μα η αναζήτηση δε σταματά εκεί. Γιατί εκεί τα βάθη είναι μεγάλα!
    Καλησπέρα φίλε Ωκεανέ. Καλό σ/κ και σε σένα!

    Μοναχικό Αστέρι
    Μα δεν μιλάμε για τις κοινά αποδεκτές αλήθειες.
    Που και εκεί υπάρχει διαφορά στο τι είναι αληθινό για μένα και τι για σένα.
    Μιλώ για την Αλήθεια η οποία δεν είναι ένα πράγμα σταθερό και ίδιο σε όλους. Είναι αυτή που έχει ο καθένας χωριστά μέσα του και πολλές φορές αρνείται να δει. Είναι η απόκτηση της συνείδησης για την πραγματικότητα την οποία ζει… η προσωπική του Αλήθεια. Η δική του θεώρηση για την Ζωή. Το μέσα μας που δεν μπορεί να εξωτερικευθεί. Όλα αυτά είναι η Αλήθεια.
    Όσο για το αν είναι οδυνηρή, νομίζω είναι. Αλλοιώνει εαυτούς. Αλλιώς δεν θα φοβόμασταν να την αντιμετωπίσουμε.
    Δεν θα φοβόμασταν να μας αντιμετωπίσουμε…

  8. έχε χάρη που δεν θέλω να απαντήσω έτσι….

  9. και πάλι εδώ να δίνω εξηγήσεις…?
    Ουδέποτε μίλησα για κοινές αποδεχτές αλήθειες και δεν μπορώ να καταλάβω πώς το αντιλήφθηκες αυτό…
    Όπως επίσης απορώ πού βλέπεις τη διαφωνία μας όταν λέω ότι όλοι μας είμαστε ικανοί να δούμε την ΑΛΗΘΕΙΑ, αλλά ο φόβος το να την δεκτούμε μας κάνει να την ορίζουμε ως σκληρή… είμαστε αυτό που είμαστε δεν αλλοιώνεται ο εαυτός μας, εμείς τρομάζουμε να αναγνωρίσούμε το ποιόν μας…γιατί? γιατί δεν είμαστε έτοιμοι…

  10. Η αλήθεια δεν είναι σκληρή… εμείς σκληραίνουμε όταν την ακούμε και την απορρίπτουμε…
    έχεις πρόσκληση🙂 φιλιά🙂

  11. Καλησπέρα νυχτεριδοκόριτσο…Υπέροχη η ανάρτησή σου…Συγχαρητήρια…
    Καλό Σ/Κ…

  12. Μοναχικό Αστέρι
    Δεν είμαι της άποψης ότι ο εαυτός δεν αλλάζει, δεν αλλοιώνεται (θετικά ή αρνητικά) όταν αποκτά αυτογνωσία και συνειδητότητα. Τίποτα δεν μένει ίδιο όταν δέχεται εξωτερικά ή εσωτερικά ερεθίσματα.
    Ακόμα και η πέτρα αλλάζει…

    Batgirl
    Κι όταν ξαφνικά καταλάβουμε ότι έχουμε άδικο, μας φαίνεται σκληρή! ;)
    Σε ευχαριστώ για την πρόσκληση :)

    Artanis
    Ναι έγραψε πολύ καλά!
    Καλημέρα και καλή εβδομάδα! ;)

  13. το να «λαξευτεί» κάποιος και να αλλάξει μορφή εφόσον γίνεται συνειδητά δεν είναι κακό…

  14. Καλημέρα:)
    Καλή εβδομάδα!

  15. Μοναχικό Αστέρι
    Μόνο για συνειδητές επιλογές μιλάμε!

    Άννα
    Καλημέρα και σε σένα! Καλή εβδομάδα ;)

  16. όπως θα ξέρεις την α-λήθεια όλο και την ξεθάβεις,όλο και την καθαρίζεις από τη βρωμιά,όλο και την βγάζεις από τη λησμονιά, για να αποκαλύπτεται συνεχώς.και όσο την παραμελείς πάλι αυτή θα κρύβεται.στην ησυχία (ή στην αγωνία)της διανόησης μας προσεγγίζουμε την αλήθεια, ή πολλές φορές μια σύγκρουση ή κατα μέτωπον συνάντηση με το ξεβόλεμα μας είναι αφορμή για θέαση της αλήθειας μας?

  17. Εχεις μια πρόσκληση! Παρακαλώ να την παραλάβετε παρακαλώ!

  18. Kyzikos
    Τις περισσότερες φορές η συνάντηση με την αλήθεια είναι αναπάντεχη. Λίγοι είναι εκείνοι που την βρίσκουν και είναι προετοιμασμένοι.
    Μα ο κίνδυνος της λήθης είναι πάντα κοντά.

    Άννα
    Παρελήφθη αγαπητή Άννα. Σε ευχαριστώ πολύ. ;)
    Καλημέρα.

  19. Καλημέρα Αντώνιε🙂 Οπως γνωρίζεις είμαι και εγώ υπερμαχος της αλήθειας πάντα σε όλους τους τομείς. Λεω πάντα την αλήθεια στον εαυτο μου , στις σχέσεις μου παντού και φυσικά πάντα αναλαμβανω το κόστος και την ευθύνη οποιαδήποτε πραξεις ή αποτελεσματος.
    Ο άνθρωπος που θα σε δεχτεί θα σε δεχτεί για την αλήθεια και την καθαρότητα που εκδηλώνεις.

    Κ Α Λ Η Μ Ε Ρ Α και καλό μήνα

  20. Lock Heart
    Το περίεργο είναι αυτό που λες κι εσύ ότι δηλαδή η αλήθεια έχει κόστος και ανάληψη ευθυνών απέναντι στους άλλους. Κάτι που δε ισχύει αν είσαι ψεύτικος και αρεστός.
    Το αποτέλεσμα όμως είναι αυτό που στο τέλος μετρά όπως και η συνείδηση πως έκανες το σωστό.
    Καλημέρα φίλε! :)

  21. Ξέρεις τί είναι να έχεις την Αλήθεια μπροστά σου και Αυτή να είναι τόσο ταπεινή που να μην σου αποκαλύπτεται και εσύ να ρωτάς «τί εστίν αλήθεια;». Θα θυμάσαι ίσως ποιός το ρώτησε αυτό. Αν όχι, δες το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, κεφ. 18, στίχος 38.

  22. Μάρκο Τ
    Θεωρείται από πολλούς ότι ήταν άνθρωπος που έψαχνε για τη γνώση. Η βασική απόδειξη της θεωρίας αυτής ήταν η ερώτησή που έκανε σε Εκείνον!
    Νομίζω ότι ο Πιλάτος θα ήταν ακόλουθός Του αν υπήρχαν τα περιθώρια...

  23. Εγώ, από την άλλη, νομίζω ότι ο Πιλάτος την ερώτηση την έκανε με την έννοια «δεν βαριέσαι, και ποιός μπορεί να ξέρει τί είναι αλήθεια». Γι’ αυτό και δεν περίμενε απάντηση, αλλά βγήκε αμέσως έξω. Βέβαια, ποιός μπορεί πραγματικά να ξέρει τι ήταν στην ψυχή του. Όμως έχασε τη μεγάλη ευκαιρία, ενώ η γυναίκα του πρόλαβε και την έπιασε!

    Άσχετο: Η κόπωση της ημέρας εκείνης (λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων) δεν μου επέτρεψε να είμαι στη συνάντηση της Κλασικής Λέσχης. Ελπίζω την επόμενη φορά.

  24. Μάρκο Τ
    Ενδιαφέρουσα και αυτή η άποψη για την άλλη έννοια που μπορεί να ήθελε να δώσει στα λεγόμενά του.
    Ίσως θα έπρεπε να ακούει περισσότερο τη γυναίκα του.

    Είχες ενημερώσει άλλωστε ότι θα είχες δυσκολία στο να έρθεις. Την επόμενη φορά! ;) Καλημέρα.

  25. Γιατί δεν μπορώ να αφήσω μεγάλο σχόλιο;

  26. Αντώνιε, καλή σου μέρα!
    Όπως γνωρίζεις ήδη, δημιούργησα ένα blog, με την ονομασία «Κλέφτρα Κίσσα», στο οποίο «εκθέτω» κείμενα άλλων bloggers, που τους τα έχω «κλέψει».
    Περισσότερα, μπορείς να βρεις και να διαβάσεις στην πρώτη μου ανάρτηση:
    http://kleftrakissa.blogspot.com/2008/09/blog-post_30.html
    Επειδή μεταξύ των αναρτήσεων που έχω κλέψει περιλαμβάνονται και
    δικές σου, θεώρησα σκόπιμο να σε ενημερώσω σχετικώς, ώστε αν έχεις οποιαδήποτε αντίρρηση για την «κλοπή» αυτή να με ενημερώσεις και να κατεβάσω τις σχετικές αναρτήσεις μου.

    Ευχαριστώ
    Seagull

    Υ.Γ. Αφήνω σχετικό σχόλιο κάτω από κάθε πρωτότυπη ανάρτηση, για ευνόητους λόγους


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: