Θα κατέβεις;


-Θα κατέβεις; Να σε περιμένω;  

Να! Τόσο καιρό περίμενα μέχρι να με πλησιάσεις. Η υπομονή μού
..περισσεύει και ο χρόνος με ευνόησε.
Σταθερά υπομονετικός ήμουν για καιρό πολύ, μα τόσο ανυπόμονος
..δείχνω αυτές τις ώρες… τις λίγες ώρες της απουσίας σου.

-Θα κατέβεις;
-Ίσως για λίγο!

Αυτή η απάντηση και αυτή η μικρή αναμονή μέχρι εκείνο το λίγο, 
...είναι αρκετή για να πλέξω σενάρια, άλλοτε ευνοϊκά και άλλοτε 
..δυσάρεστα και στενόχωρα, που καταβάλλουν τον άρρωστο νου. Γιατί και πώς να ερμηνεύσεις το σκέρτσο;
Ακούραστη χαρμολύπη και περιορισμός με σκέψεις στενές.
Πικρή ζάλη για εκείνο που χάνεται ή κερδίζεται!
Ησυχία… Ώσπου εμφανίζεσαι.
Μεστή παρουσία που διαλύει, εξαφανίζει, κλειδώνει κάθε τι άσχημο 
..και παράταιρο.
Έρχεσαι σαν πανδαισία χρωμάτων, αρωμάτων και ήχων.
Νοερή συνάντηση που γίνεται αληθινή με την παρουσία σου και
..αυτή είναι .η ουσία.
Η σκέψη χάνεται. Πόσο μοιραία μπορεί να είσαι; Πόσο άφθονη και
..χορταστική για έναν άνθρωπο στεγνό και λίγο!

..αποχαιρετισμός και το σκοτάδι έρχεται πάλι…

 

<!–[if gte mso 9]> Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 <![endif]–><!–[if gte mso 9]> <![endif]–> <!–[endif]–>-Θα κατέβεις; Να σε περιμένω;

Τόσο καιρό περίμενα μέχρι να με πλησιάσεις. Η υπομονή μού περισσεύει και ο χρόνος με ευνόησε.
Όσο όμως υπομονετικός ήμουν αυτά τα χρόνια, τόσο ανυπόμονος δείχνω αυτές τις ώρες… τις λίγες ώρες της απουσίας σου.

-Θα κατέβεις;
-Ίσως για λίγο!

Αυτή η απάντηση και αυτή η μικρή αναμονή μέχρι εκείνο το λίγο, είναι αρκετή για να πλέξω σενάρια, άλλοτε ευνοϊκά και άλλοτε δυσάρεστα και στενόχωρα, που καταβάλλουν τον άρρωστο νου.
Χαρμολύπη και περιορισμός με σκέψεις στενές. Μια ζάλη για εκείνο που χάνεται ή κερδίζεται!
Ώσπου εμφανίζεσαι…
Παρουσία που διαλύει, εξαφανίζει, κλειδώνει κάθε τι άσχημο και παράταιρο.
Πανδαισία χρωμάτων, αρωμάτων και ήχων.
Μια συνάντηση που την κάνεις τέλεια μόνο με την παρουσία σου. Αυτή είναι η ουσία.
Πόσο μοιραία μπορεί να είσαι; Πόσο άφθονη και χορταστική για έναν άνθρωπο στεγνό και λίγο!
Αποχαιρετισμός και το σκοτάδι ξανάρχεται…

Advertisements
Published in: on 8 Φεβρουαρίου, 2010 at 13:15  8 Σχόλια  
Tags:

The URI to TrackBack this entry is: https://adonios.wordpress.com/2010/02/08/tha-kateveis/trackback/

RSS feed for comments on this post.

8 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Καλημερα… Τυχερη αυτη που της απευθυνεις αυτα τα λογια.Εισαι τελικα ρομαντικος τυπος.
    Παντως αν δεν κατεβαινει, σε συμβουλευω να ανεβεις εσυ. Ειναι κριμα να καταπνιγεις τοσο ομορφα συναισθηματα. Στο κατω κατω παιρνεις και το ανσασερ….Παντα υπαρχουν ευκολες λυσεις..Καλημερα.

  2. ….μια θλίψη με αγκαλιάζει με αυτά τα λόγια! 😦

  3. ανάμεικτα τα συναισθήματα που έρχονται μέσα απ΄ αυτές τις σκέψεις σου… μήπως η σκέψη μεταποιεί το πραγματικό σε κάτι άλλο με εντελώς διαφορετικές διαστάσεις και εικόνα;

    και τι αποχαιρετάς; αυτό που συνάντησες ή αυτό που νόμιζες πώς είχες συναντήσει;

  4. Μμμμ να δεις τι μου θυμίζει 😉

  5. Και αυτό το λίγο είναι πολύ και μετράει…

  6. Έλα ψυχραιμία η ζωή είναι μπροστά τα καλύτερα έρχονται.

  7. Ίσως είναι κακό να ‘εξιδανικεύουμε’ καταστάσεις.. Αυτό το ‘μοιραίο’ ίσως μας διχάζει.. η ευτυχία τελικά βρίσκεται κάπως πιο απλά. Λέω, μπορεί να είμαι λάθος.. Καλησπέρα σου!

  8. Κατέβα βρε παιδί μου και εσύ… αυτός δεν θα ξαναβάλει πόστ…χιχιιχιχ
    Καλημέρα!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: