Το καραβάκι και ο Χαλίλ

 
Έριξα μια ματιά στη βιβλιοθήκη… έψαχνα ένα βιβλίο του Χαλίλ Γκιμπράν επειδή μου τον είχες θυμήσει.
Το βιβλίο, ένα μικρό γαλάζιο βιβλίο σα να βλέπεις ακρογιάλι, είχε τον τίτλο «Άμμος και Αφρός»…
Κρυβόταν πίσω από ένα πράσινο ιστιοφόρο. Λεπτεπίλεπτο και πανέμορφο.
Το καραβάκι αυτό είχε ξεκινήσει από τον Βόλο για να με βρει…

Πηγαίνοντας δυτικά, διέσχισε τη Θεσσαλία και στάθηκε κάμποσες μέρες στην Ήπειρο να θαυμάσει τις ομορφιές της και κίνησε πάλι το ταξίδι του νότια για την Αθήνα περνώντας από την Πελοπόννησο…
Τόσο μικρό καραβάκι για ένα τόσο μεγάλο ταξίδι… και όμως άντεξε!
Φορτωμένο με εικόνες και σκέψεις, ήρθε με βρήκε και μου έγινε δώρο για να με πάρει μαζί στα ταξίδια του.
Να με συναρπάσει!

Και τώρα κοιτάζει από ψηλά όλες τις κινήσεις μου. Με εξετάζει…
Ήταν εκεί για να κρύψει το βιβλίο αυτό, το ακρογιάλι.
Ακριβώς όσο χρειάζεται για να μην το βρίσκω…
Μα πώς να κρύψεις τον ήχο της θάλασσας, το κύμα που ρίχνεται με δύναμη μήπως και σ’ ακουμπήσει;

Το βιβλίο ήταν πια στα χέρια μου.
Διάβαζα ήδη μερικά ποιήματα του συγγραφέα όταν κατάλαβα γιατί το καραβάκι δεν ήθελε να το βρω…
Τώρα ήταν πια αργά. Το ταξίδι είχε ξεκινήσει!

Γιατί ο εαυτός, είναι μια θάλασσα απεριόριστη και άμετρη.
Μη λέτε, «Βρήκα την αλήθεια», αλλά να λέτε, «Βρήκα μιαν αλήθεια».
Μη λέτε, «Βρήκα το μονοπάτι της ψυχής», αλλά να λέτε,
«Συνάντησα την ψυχή που περπατούσε στο μονοπάτι μου».

Γιατί η ψυχή περπατά πάνω σ’ όλα τα μονοπάτια.
Η ψυχή δεν περπατά πάνω σε μια γραμμή, ούτε μεγαλώνει σαν καλάμι.
Η ψυχή ξεδιπλώνεται, όπως ο λωτός με τα αναρίθμητα πέταλα.

Χαλίλ Γκιμπράν

 

The URI to TrackBack this entry is: https://adonios.wordpress.com/2011/02/23/to-karabaki-kai-o-xalil/trackback/

RSS feed for comments on this post.

5 σχόλιαΣχολιάστε

  1. Καλημέρα! Και εσύ βρε παιδί μου, που πάς και βάζεις το βιβλίο; Στην προβλήτα;

  2. Πέρα από τα όμορφα λόγια του Γκιμπράν, το καραβάκι που θα το προτιμούσα κόκκινο και όχι πράσινο…
    Βλέπω και άλλους ενδιαφέροντες τίτλους βιβλίων στη βιβλιοθήκη σου!
    Εύγε!😉

  3. ..Καράβια είμαστε που ρίχνονται στο κύμα
    που ‘χουν στο αίμα τους αρμύρα και σκουριά,
    για μας ο θάνατος και το μεγάλο κρίμα
    είναι να μένουμε δεμένα στη στεριά..

  4. Άννα
    Στο πιο ωραίο σημείο της βιβλιοθήκης!!!
    Καλημέρα Άννα

    Astrofegia
    Μένει μόνο να δω πότε θα τα διαβάσω...

    σκίουρος
    Παλάτια εμείς θα χτίζουμε στην άμμο
    ποιός λογαριάζει "κύμα" και "καιρό"
    κι αν την καρδιά μας την πατάμε χάμω
    εμείς αυτό το λέμε ριζικό...

  5. Καλησπέρα, τυχαία βρήκα το blog σου ψάχνοντας πληροφορίες για να επισκεφτώ την Κώ τον Άυγουστο. Οι λίγες αλλά ουσιαστικές φωτογραφίες σου στην αρχική μου θύμισαν και δικές μου διακοπές, και δική μου πρώτη μέρα στο σχολείο, και τις δικές μου πρώτες διακοπες μετά το στρατό.
    Τα άρθρα που διάβασα ήταν συντροφιά για αυτή τη νύχτα πριν κοιμηθώ. Καλή συνέχεια και συνέχισε ό,τι κι αν κανεις γιατί κι άλλος θα βρεθέι που έστω και τυχαία του κράτησες συντροφιά.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: