Μη φοβηθείς την αγάπη

Όταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την.
Tα μονοπάτια της ίσως να είναι τραχιά κι απότομα.
Τι είναι εύκολο στην αγάπη;
Κι όταν τα φτερά της σε αγκαλιάσουν, παραδόσου…
Κι όταν σου μιλήσει, πίστεψε την, ακόμα κι αν η φωνή της μπορεί να διασκορπίσει τα όνειρά σου σαν το βοριά.Γιατί όπως η αγάπη σε στεφανώνει, έτσι και σε σταυρώνει.
Κι όπως είναι για το μεγάλωμα σου, είναι και για το κλάδεμά σου.
Κι όπως ανεβαίνει ως την κορφή σου και χαϊδεύει τα πιο τρυφερά κλαδιά σου που τρεμοσαλεύουν στον ήλιο, έτσι κατεβαίνει κι ως τις ρίζες σου και ταράζει την προσκόλληση τους στο χώμα.

Σα δεμάτια σταριού σε μαζεύει κοντά της.
Σε αλωνίζει για να σε ξεσταχυάσει.
Σε κοσκινίζει για να σε λευτερώσει από τα φλούδια σου.
Σε αλέθει για να σε λευκάνει.
Σε ζυμώνει ώσπου να γίνεις απαλή.
Και μετά σε παραδίνει στην ιερή φωτιά της για να γίνεις ιερό ψωμί για του Θεού το άγιο δείπνο.

Μη φοβάσαι να αγαπήσεις. Μη φοβάσαι να αγαπηθείς!
Και μη πιστέψεις ότι μπορείς να κατευθύνεις την πορεία της αγάπης, γιατί η αγάπη, αν σε βρει άξιο, θα κατευθύνει εκείνη τη δική σου πορεία.

Η αγάπη δεν έχει καμιά άλλη επιθυμία εκτός από την εκπλήρωσή της. Αλλά αν αγαπάς κι είναι ανάγκη να έχεις επιθυμίες, ας είναι αυτές οι επιθυμίες σου:
Να λιώσεις και να γίνεις σαν το τρεχούμενο ρυάκι που λέει το τραγούδι του στη νύχτα.
Να γνωρίσεις τον πόνο της πολύ μεγάλης τρυφερότητας.
Να πληγωθείς από την ίδια, την ίδια τη γνώση της αγάπης και να ματώσεις πρόθυμα και χαρούμενα.

Αλλά αν από το φόβο σου, γυρέψεις μόνο την ησυχία της αγάπης και την ευχαρίστηση της αγάπης, τότε θα ήταν καλύτερα για σένα να σκεπάσεις τη «γύμνια» σου και να βγεις έξω από το αλώνι της αγάπης.
Και να σταθείς στον χωρίς εποχές κόσμο όπου θα γελάς, αλλά όχι με ολάκερο το γέλιο σου και θα κλαις, αλλά όχι με όλα τα δάκρυά σου και θα ζεις νομίζοντας πως το η μετριότητα είναι το όριο…

Μη φοβηθείς τα εμπόδια!

Υπάρχει μια γλυκιά ηρεμία μέσα στη τρικυμία των πάντων γύρω μας.
Είναι η Αγάπη που σε αγκαλιάζει και δεν αφήνει να βυθιστείς.
Την έζησες για λίγο, μη φοβηθείς για το πολύ…

Published in: on 10 Μαρτίου, 2011 at 12:35  Comments (5)  
Tags:

The URI to TrackBack this entry is: https://adonios.wordpress.com/2011/03/10/mi-fovitheis-tin-agapi/trackback/

RSS feed for comments on this post.

5 σχόλιαΣχολιάστε

  1. Έτσι είναι πράγματι η αγάπη κι αλλοίμονο σε όσους τη ζυγιάζουν και τη μετράνε και την κόβουν και τη ράβουν για να έρθει στα μέτρα τους. Τόσο μικρόνοες, τόσοι μικρόψυχοι, τόσο λίγοι, προσπαθούν να καταλάβουν το ακατάληπτο, να εξηγήσουν το ανεξήγητο, να μετριάσουν το άπειρο.
    Εξαιρετικό το ποίημα με άγγιξε πραγματικά, εύγε.

  2. Αγάπησε άφοβα, λοιπόν!😉

  3. Οσο και αν ποναει οσο και αν μας ελεγχει ειναι κατι μοναδικο και ατυχος οποιος δεν εχει καταφερει να αγαπησει και να αγαπηθει….

    Την καλημερα μου🙂

  4. kalhmera …diabazontas to thema soy thimhthika ena tragoydi.. apolayseto!!!

    «Είναι Μυστήρια Η Χώρα Των Δακρύων»

    Κάθε φορά που χάνομαι.. μέσα σε σκέψεις… τρελαίνομαι..
    Όχι πως με ενοχλεί… όχι…
    Απλά στο χαρτί ξεσπάω…

    Δεν είναι ωραία, γελάω σπάνια τελευταία…
    Δεν κοιμάμαι καλά
    Δεν έχω να σου πω τα νέα μου
    Έχω χαθεί με την παρέα μου..
    Και νιώθω κάπως, νιώθω πάγος να σπάσω περιμένω πάντως
    Είναι μυστήρια η χώρα των δακρύων
    Την επισκέπτομαι αυτό είναι δικό μου μείον
    Κάτι γίνεται, καθυστερώ και χάνω πτήσεις
    Κι άθελά μου στήνω την αγάπη στις αφήξεις
    Κλείνομαι στον εαυτό μου, στην απομόνωση
    Μαζεύω στην καρδιά μου δυνάμεις για μεταμόρφωση
    Έμαθα να δίνω την αγάπη μην φοβάσαι εκεί θα είμαι αν με χρειαστείς να το θυμάσαι…

    Δεν υποκρίθηκα ποτέ δεν παίζω ρόλους
    Δεν παίζω με συναισθήματα και έχω λόγους
    Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους και σβήνω φόβους
    Δεν υποκρίθηκα ποτέ να το θυμάσαι
    Θα μείνω δίπλα σου φτάνει κοντά μου να ‘σαι
    Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους για να μην φοβάσαι

    Αφήνω τόπο σ’αγαπώ στην άκρη μεγάλωσα με αξίες
    Όσοι με θέλουνε και δίνουν αγάπη κάθονται δίπλα μου για να περάσουμε δυσκολίες
    Να μαζέψουμε δυνάμεις, να πεθάνουν οι φοβίες
    Γυρεύω έρωτα, καυτές αγκαλιές, φιλιά…
    Μην μου γαμάτε την καρδιά είμαι παιδί ακόμα…
    Οι φίλοι μου που νοιάζονται αληθινά είναι λίγοι κι έχω χαρεί μαζί τους κάθε πιώμα
    Κάθε βόλτα στην Αθήνα, κάθε γκολ, κάθε ρίμα κάθε συμβουλή που πήρα κι έδωσα σε κάθε βήμα…
    Είμαι ο Χρήστος κι εγώ τα λέω χύμα κι αν με προδώσατε, σκεφτείτε το είναι κρίμα…

    Δεν υποκρίθηκα ποτέ δεν παίζω ρόλους
    Δεν παίζω με συναισθήματα και έχω λόγους
    Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους και σβήνω φόβους
    Δεν υποκρίθηκα ποτέ να το θυμάσαι
    Θα μείνω δίπλα σου φτάνει κοντά μου να ‘σαι
    Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους για να μην φοβάσαι

    Έχω την εντύπωση ότι κάποιοι δεν με σέβονται σαν άνθρωπο
    Άσε τους βήτα πεις και τον άσαρκο
    Έχουν την έννοια οικογένεια και σημαία
    Όχι την πατρίδα μου γαμώ την νεολαία
    Που έχει χαθεί σε διευθύνσεις ηλεκτρονικές
    Ανθρώπινες φαγωμένες μηχανές καταντήσατε
    Ό,τι σιχαθήκατε γίνατε…
    Κάπου χαθήκατε τον γυρισμό δεν βρήκατε
    Αναρωτιέμαι πρέπει να στεναχωριέμαι;
    Έχω πληγές από σας και δεν ξεχνιέμαι
    Μωρό μου χάθηκες, φίλε μου χάθηκες…
    Ό,τι νιώθω γράφω συγνώμη μα δεν κρατιέμαι..

  5. […] Adonios G.K. AKPC_IDS += […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: