Το μέσα… Μια αδιάλειπτη μάχη!!!

fb_img_1441706084586

Η συνεχής μάχη με τον εαυτό, που την τελική έκβαση κανείς δεν ξέρει εκτός από εκείνον που οριστικά αποφασίζει να παραδοθεί. 

Μια μάχη εντελώς προσωπική, που ο ρυθμός και η έντασή της μοιάζει με τον χορό των Ιπποτών (Μοντέγοι και Καπουλέτοι) του Prokofiev.

Η μόνη μάχη που κρατά μέχρι το τέλος της ζωή μας…

The URI to TrackBack this entry is: https://adonios.wordpress.com/2016/10/02/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%ad%cf%83%ce%b1-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%80%cf%84%ce%b7-%ce%bc%ce%ac%cf%87%ce%b7/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 σχόλιαΣχολιάστε

  1. Δεν είμαι σίγουρη πως αυτή η μάχη κρατάει μέχρι το τέλος της ζωής μας…
    Ίσως κάποια στιγμή έρχεται απλά η αποδοχή και η παράδοση όπως γράφεις…
    Υ.Γ: Τέλειο το μουσικό κομμάτι!!!

  2. Εξαρτάται. Για εκείνον που αφήνεται, έρχεται η αποδοχή/παράδοση.
    Είναι και εκείνοι που δεν σταματούν τον όποιο αγώνα.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: