Ένας ανάπηρος μιλάει σε έναν… «ευαίσθητο»

Ένας-ανάπηρος-μιλάει-σε-έναν...-«ευαίσθητο»-01

ΕΙΜΑΙ AΝΑΠΗΡΟΣ Ή ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ;
ΕΙΜΑΙ ΑΝΑΠΗΡΟΣ Ή ΕΙΜΑΙ ΑΜΕΑ;

Από τότε που άρχισε η ξέφρενη επίθεση του απελευθερωμένου καπιταλισμού απέναντι στο κοινωνικό κράτος, έκαναν … ρετσινιά κάθε κοινωνική παροχή που έχει κόστος. Τη σύνταξη. Το δημόσιο σχολείο. Το δημόσιο σύστημα υγείας. Ακόμα και την αναπηρία. Αλλά ταυτόχρονα γέμισαν οι σελίδες κι οι οθόνες των ΜΜΕ και των μέσων κοινωνική δικτύωσης, αλλά και οι αίθουσες των σεμιναρίων κι οι εντολές των σχολικών προϊσταμένων με … «καλοσύνη», ΜΚΟ, εθελοντές, ψυχολογία και ψυχολόγους, «ευαισθησία» και πολύ … κολακεία απέναντι στον ανάπηρο …

«Μη τον λέτε ανάπηρο. Τον κάνετε και νοιώθει πιό άσχημα».
«Μη τον λέτε ανάπηρο. Είναι (κι αυτός) άνθρωπος».
«Μη τον λέτε ανάπηρο. Να τον λέτε ΑΜΕΑ. Ακούγεται πιό καλά».

Και πίσω από την «επίθεση ευαισθησίας» (πάντα από πίσω κρύβεται κάποια ΜΚΟ), κόβουν αναπηρικά επιδόματα, κόβουν ποσοστά αναπηρίας, κόβουν φάρμακα, κλείνουν ειδικά σχολεία, πετούν τους ανάπηρους και τα παιδιά με ειδικές ανάγκες στον καιάδα της υποτιθέμενης ισότητας και ευαισθησίας. Κι οι εύπιστοι νοικοκύρηδες της μοντέρνας κοινωνίας, είναι στο ποστάρισμα του κάφρου που πάρκαρε σε θέση «ΑΜΕΑ». Και μέχρι εκεί.

Οργανώνουν μια «προπαγάνδα καλοσύνης», που υπερμεγενθύνει την ανάγκη να είναι ο κόσμος ευαίσθητος απέναντι στους ανάπηρους (ΑΜΕΑ), για να κρύψουν πίσω από τις διαβάσεις αναπήρων και τα παρκαρίσματα, το ανάλγητο πρόσωπο του συστήματος που έχει αναγάγει κάθε δραστηριότητα, σε σχέση κόστους – οφέλους. Του συστήματος που αντιμετωπίζει ακόμα και τον ανάπηρο ή τον γέρο, με λογική ανταποδοτικότητας. Του συστήματος που βιάζεται να ξεφορτωθεί και το γέρο και τον ανάπηρο, γιατί είναι κόστος. Αυτός είναι ο χειρότερος και σημαντικότερος ρατσισμός και φασισμός στη ζωή του ανάπηρου. Και στη δική σου, φίλε … νορμάλ.

Δεν είναι άσχετα αυτά. Οι καμπάνιες τύπου «Είναι άνθρωπος. Όχι ανάπηρος», όχι μόνο δεν είναι … ανθρωπιά, αλλά είναι τρεις και τέσσερις φορές προσβολή στον ανάπηρο.

amea

ΠΡΩΤΟ : Υπάρχει κάποιος που αμφισβητεί ότι είμαι άνθρωπος ; Δεν ήξερα ότι θα μάθω αν είμαι άνθρωπος από την ανάρτηση κάθε αφελή που τρώει αμάσητα τα χάπια του συστήματος και ποστάρει χωρίς κριτήριο ό,τι νάναι. Ας μη το κάνω μελό, αλλά η ίδια η αναπηρία, η απόγνωσή της, ο συμβιβασμός μ’ αυτήν, κάνει τον ανάπηρο πιό ανθρώπινο άνθρωπο. Το συζητάμε όμως όλο αυτό, γιατί σαν άνθρωπος έχω κάτι περισσότερο από τους άλλους. Κάτι που δεν κρύβεται και δεν κουκουλώνεται με κολακείες. Τον κόσμο ξεγελούν μ’ αυτά. Όχι τον ανάπηρο. Αυτός ζει (θέλει δε θέλει) τη διαφορετικότητά του. Κι αν κάνει ότι την κρύβει καμιά φορά (υπάρχει κι αυτό), κακό του κεφαλιού του.

ΔΕΥΤΕΡΟ : Πώς έρχεται το «άνθρωπος» σε αντίθεση με την αναπηρική μου ιδιότητα ; Είναι ντροπή να είσαι ανάπηρος; Σκέψου αφελή μου φανταστικέ συνομιλητή : Ανάπηρος θα πει ότι έχω ανάγκη, δικαίωμα κι απαίτηση από συμπληρωματική, επιπρόσθετη κοινωνική πρόνοια κι επιστημονική φροντίδα. Η «καλοσύνη» σου δεν τρώγεται και δε γιατρεύει. Δεν απαλύνει τίποτα. Ο ανάπηρος δε θέλει (ούτε μπορεί) να διασκεδάσει (πόσο μάλλον να ξεχάσει) την αναπηρία. Από σένα θέλει αλληλεγγύη. Θέλει μια κοινωνία αλληλεγγύης. Με την κλασσική έννοια. Η αντιμετώπιση της αναπηρίας είναι ευθύνη του κράτους και του κοινωνικού συστήματος υγείας. Και πρέπει να παλεύουμε μαζί γι’ αυτό.

ΤΡΙΤΟ : Γιατί με λες ΑΜΕΑ ; Τι θα πει «ειδικές ανάγκες»;
Θα πει άλλη μια σούπα σαν αυτές που σε ταΐζουν σ’ όλα. Θα πει ότι αρνείσαι να προσδιορίσεις πολύ συγκεκριμένα τις ανάγκες του ανάπηρου, που είναι περισσότερες και που είναι ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ κι ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ. Ανάγκες που προϋποθέτουν ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΑΠΑΝΗ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ ΕΣΟΔΑ. Την καλοσύνη και τον εθελοντισμό βραστά και φάτα. Την ψυχολογική υποστήριξη κάντη μπλάστρι που λένε στα χωριά. Κρατική και κοινωνική επιστημονική θεώρηση θέλει ο ανάπηρος.
Στις αίθουσες της αιμοκάθαρσης π.χ. δε χρειαζόμαστε λουλούδια, μελομακάρονα και τρυφερές κουβέντες συμπάθειας τα Χριστούγεννα. Χρειαζόμαστε γιατρούς και νοσοκόμες όλο το χρόνο. Χρειαζόμαστε αξιόπιστα φίλτρα και φίστουλες, που να μη μας γαμάνε τα χέρια γιατί τα παίρνουν γ’ διαλογής για να είναι φτηνά. Χρειαζόμαστε τα φάρμακα να τα παίρνουμε από το νοσοκομείο και να μη τρέχουμε να τα πάρουμε στον ΕΟΠΥΥ, περιμένοντας ώρες μπροστά στα γκισέ που τα πιο πολλά είναι άδεια, αφού οι υπάλληλοι παίρνουν σύνταξη και δεν αντικαθίστανται ποτέ. Χρειαζόμαστε μονάδες εντατικής θεραπείας και επίσημη προπαγάνδα και υποστήριξη για τις μεταμοσχεύσεις.

ΤΕΤΑΡΤΟ : Είναι αηδιαστική κολακεία. Λέγοντας τέτοιες σαχλαμάρες καθ’ υπαγόρευση των επίσημων ψυχολόγων, νομίζεις ότι εγώ θα πάψω να είμαι ανάπηρος ; Ή ότι θα το ξεχάσω ; Μάλλον κάποιοι προσπαθούν να σε κάνουν χαζό. Μη τσιμπάς όμως.

ΠΕΜΠΤΟ : Πίσω από αυτή τη λογική και προπαγάνδα φίλε, στην έχουνε στημένη κι εσένα. Σου φορτώνουν όλο το βάρος του πρώην κοινωνικού κράτους. Το κόστος του σχολείου του παιδιού σου. Το κόστος του δρόμου που πατάς. Το κόστος της υγείας της οικογένειάς σου. Το κόστος της ασφάλισής σου. Σου φορτώνουνε κι εμάς τους αναπήρους. Είναι λένε δική σου ευθύνη να είσαι καλός κι ανθρώπινος με τα ΑΜΕΑ. Μην περιμένεις λένε από το κράτος. Να δείξεις καλοσύνη, αποδοχή, ένταξη, ισότητα. Φορτωθείτε λοιπόν τον ανάπηρο. Φορτωθείτε και τις τύψεις.
Στο δημοτικό σχολείο της Λυκόβρυσης, η δασκάλα της τάξης ήταν πολύ καλή γυναίκα και καλή δασκάλα. Όλη μέρα δίπλα της το είχε το τυφλό παιδάκι που της το πέταξε το κράτος μέσα στην τάξη της ξαφνικά. Στη φούστα της κρεμότανε το καημένο. Και ; Ήταν αυτή η ένταξη, η αποδοχή κι η καλοσύνη καλή για το ανάπηρο παιδί; Δε υπήρχε ειδικό σχολείο τυφλών. Δεν υπήρχε ειδικός δάσκαλος τυφλών. Δεν υπήρχε βιβλίο με γραφή Μπρέιγ. Οπότε ; Η δασκάλα είναι καλή. Ας το φορτωθεί. Ας κόψει το λαιμό της. Αυτή η ένταξη όμως κι η αποδοχή κι η καλοσύνη, είναι ένας καλοσυνάτος ΚΑΙΑΔΑΣ για το παιδάκι αυτό.

ΟΙ ΑΝΑΠΗΡΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΛΟΙΠΟΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΚΟΛΑΚΕΙΑ, «ΚΑΛΟΣΥΝΗ» ΚΙ «ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ». ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΙ ΟΧΙ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΑΥΤΑ.
ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ ΚΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ.

amea1

Αν θέλεις λοιπόν να μου συμπαρασταθείς, μη με ξαναπείς ΑΜΕΑ.
Να με λες ΑΝΑΠΗΡΟ.

Εγώ δεν ντρέπομαι που είμαι νεφροπαθής, τυφλός, κωφάλαλος, παράλυτος ή ότι άλλο. Κι έλα μαζί ν’ αγωνιστούμε για κάθε δικαίωμα των αναπήρων, για το κοινωνικό κράτος που χρειαζόμαστε και δικαιούμαστε κι οι δυο. Για την κοινωνία της πραγματικής ισότητας και δικαιοσύνης.

Μάνος Δούκας Ανάπηρος

Υ.Γ. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, κάντε και ότι μπορείτε για την κυκλοφορία των ΑΜΕΑ ή την προτεραιότητά τους στα λεωφορεία, στις ουρές κλπ. Αλλά όχι σκέτο και μόνο αυτό.

Δημοψήφισμα: Ελπίζεις ή Φοβάσαι;

cem

Δεν είχα σκοπό να αναφερθώ καθόλου στο δημοψήφισμα.
Όμως δεν μπορώ άλλο να ακούω και να διαβάζω ανακρίβειες και λαθεμένες απόψεις.

Για εκείνους που νομίζουν ότι το ΝΑΙ ερμηνεύεται ως ναι στην Ευρώπη και στο ευρώ τότε πλανώνται πλάνην οικτράν!
Δεν ξέρω από πού ορμώμενοι ερμηνεύσατε το ΝΑΙ όπως γουστάρει ο καθένας αλλά φαίνεται ότι τα μεγάλα κεφάλαια, τα ξένα συμφέροντα και οι βολεμένοι έκαναν καλά τη δουλειά τους και σας έπεισαν ότι το ΟΧΙ αφορά την έξοδο της χώρας από την Ευρώπη και χίλια άλλα δεινά!

Τόσο δύσκολο είναι το να απαντήσετε ακριβώς στο ερώτημα που έθεσε εκείνος που ζήτησε το δημοψήφισμα;
Το ερώτημα για εκείνους που δεν το γνωρίζουν είναι πολύ σαφές.
«Πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας το οποίο κατέθεσαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο Eurogroup της 25/06/2015 και αποτελείται από δύο μέρη τα οποία συγκροτούν την ενιαία πρότασή τους;»

Τι δεν καταλαβαίνετε λοιπόν; Γιατί να πιστέψω εσάς που κάνετε όποια ερμηνεία γουστάρετε προκειμένου να φοβίσετε τον κόσμο;
Γιατί να μην πιστέψω εκείνον που έχει θέσει το ερώτημα και είναι σαφές, ενώ μου ζητάτε να πιστέψω εσάς και τις ασάφειές σας;

Καταλαβαίνω το πόσο φοβάστε την αλλαγή που επιτέλους θα έρθει έστω και μέσα από τις δυσκολίες. Γεννηθήκαμε σε μια χώρα που μόνο δυσκολίες είχε σε όλη την πορεία της οπότε τι να φοβηθώ;
Είναι όλα τόσο ρόδινα για να μην θέλω να τα αλλάξω ή μήπως ανήκω σε εκείνους τους λίγους βολεμένους που μόνο τον εαυτούλη τους σκέφτονται;1908118_611753088963836_8809069503760017253_n

Εσύ που θες να ψηφίσεις ΝΑΙ επειδή το είπε ο Σούλτς, ο Σόϊμπλε, η Μέρκελ, ο Ντάϊσεμπλουμ και οι λοιποί εταίροι, έχεις δει πραγματικά μαζί με ποιους συμπορεύεσαι;
Ναι έχουν πει οι: Μπόλαρης, Αλαφούζος, Βαρδινογιάννης και όλοι οι μεγαλοβιομήχανοι,
Παπανδρέου, Σαμαράς, Μητσοτάκης, Καραμανλής, Σημίτης και όλοι οι πολιτικοί που ούτε σε ρώτησαν ούτε απολογήθηκαν ποτέ για τίποτα, Ευαγγελάτος, Τρέμη, Κοσιώνη, Πρετεντέρης και όλοι οι δημοσιογράφοι με τα κανάλια που εξυπηρετούν συμφέροντα, Σάκης Ρουβάς, Τατιάνα Στεφανίδου, Μιμή Ντενίση, Βάνα Μπάρμπα και πολλοί άλλοι glamour «πεινασμένοι» που «υπέφεραν» όλα αυτά τα χρόνια…!!!

Αρκεί λοιπόν να δεις ποιοί ψηφίζουν ΝΑΙ για να καταλάβεις ότι δεν ανήκεις σε αυτούς!

11062679_1141757629184647_4247958554023187135_n

Σε φόβισαν με εκπομπές και σενάρια ψεύτικα ότι θα βγεις εκτός Ευρώπης, ώστε να πεις ΝΑΙ στο να συνεχίσουν να σε πατάνε για να κάνουν τη ζωή τους. Να πεις ΝΑΙ στα νέα μέτρα που θα επιβάλλει πιο σκληρά αυτή τη φορά η Ευρώπη από τη στιγμή που συμφώνησες και ΝΑΙ στις αδικίες που παράφορα έκαναν όλα αυτά τα χρόνια στη χώρα μας.

Όμως είμαστε και εμείς που λέμε ΟΧΙ γιατί πιστεύουμε ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει κάτι καλύτερο από αυτό που την έχουν καταντήσει, λέμε ΟΧΙ στους εκβιασμούς, ΟΧΙ στη λιτότητα και στον φόβο, ΟΧΙ στα καπρίτσια των λίγων, ΟΧΙ στα άδικα μέτρα που θέλουν να επιβάλλουν.

Λέμε ΟΧΙ γιατί ελπίζουμε.

Λέτε ΝΑΙ γιατί φοβάστε…

ε, Ο Χ Ι ρε σεις… δεν φοβάμαι!

CJBVy8fWsAA8RlV

Η δυναστεία του duck face

109

Απορώ πραγματικά με τη φωτογραφική μόδα του duck face (μούρη πάπιας) που έχει κυριεύσει τα μέσα δικτύωσης έναντι των νορμάλ φωτογραφιών, μιας και δεν φαίνεται να καταλαβαίνουν οι κοπέλες που το κάνουν ότι περισσότερο χαλάνε την όψη τους παρά την κάνουν χαριτωμένη!
Και εντάξει, άλλο να κάνεις μια δυό φωτογραφίες σου έτσι και άλλο όλες!!!
Δεν ξέρω τι νομίζουν ότι θα πετύχουν και αν με αυτόν τον τρόπο πιστεύουν ότι γίνονται επιθυμητές.

65

Πως μπορείς όμως να πετύχεις και να βγάλεις κάτι ωραίο και όμορφο όταν προσπαθείς να κάνεις το πρόσωπό σου να μοιάζει με… πάπια;;;

3

Μπορεί ο σκοπός να είναι να φανούν τα χείλη τους μεγαλύτερα (αναρωτιέμαι γιατί), αλλά η προσπάθεια δείχνει ότι θέλουν να μοιάσουν με πάπιες!

18

Και θέλω να ρωτήσω… υπάρχει κάτι πιο όμορφο από ένα χαμογελαστό πρόσωπο;

74

Πώς παίζεται το Ice Bucket Challenge;

ice bucket
Ο λόγος λοιπόν που μπουγελώνονται οι διάσημοι και έχουμε γεμίσει με βρεγμένους που χαίρονται για το «φιλανθρωπικό» τους έργο είναι ο εξής: 
 
Μέσα σε 24 ώρες από την ώρα που κάποιος σε προκαλέσει πρέπει να ρίξεις ένα κουβά παγωμένο νερό πάνω σου ή αλλιώς να δωρίσεις $100 στο ALS. 
 
Να πούμε ότι το ALS είναι τα αρχικά της αμυοατροφικής πλευρικής σκλήρυνσης.
Η ασθένεια, στα άτομα που υποφέρουν από αυτή τη νευρολογική πάθηση, προκαλεί μυϊκή αδυναμία, αναπηρία και τελικά θάνατο. 
 
Άρα έχουμε την επιλογή «Πρόκληση για μπουγέλωμα ή Δωρεά» 
Πολύ έξυπνο κόλπο!
 
Επειδή αμφιβάλλω για το αν αυτή η καμπάνια έχει βοηθήσει καθόλου τα άτομα που υποφέρουν από ALS, θα ήθελα πολύ να μου πει κάποιος το ποσό που μαζεύτηκε από τις «δωρεές» όλων αυτών των διασημοτήτων, γιατί εμένα κάτι μου λέει ότι όσοι βράχηκαν απλά δεν πλήρωσαν… άρα ποιά η φιλανθρωπία που έκαναν; 
Η πλάκα είναι ότι αυτοί που έβρεξαν τον εαυτό τους, πιστεύουν ότι όντως έχουν βοηθήσει με τον τρόπο αυτόν! 
BviW5zjIUAAIjx9
 
 

I am Greek… how do you see me?

Πώς με βλέπει η αστυνομία…
Πώς με βλέπει ο υπόλοιπος κόσμος…
Πώς με βλέπουν τα ΜΜΕ…
Πώς με βλέπουν οι τράπεζες…
Τι νομίζω ότι κάνω…
Τι κάνω στην πραγματικότητα!!! 

Μεσάνυχτα στο Παρίσι

Πάει πολύς καιρός από τότε που με συνεπήρε μια ταινία. Βρίσκοντας μια απόλυτη ταύτιση του εαυτού μου με τις σκέψεις και τη νοοτροπία του πρωταγωνιστή ήθελα να είμαι εγώ στη θέση του! Βέβαια αυτό έχει συμβεί παλιότερα και με άλλες ταινίες αλλά όχι στον ίδιο βαθμό. Στην πραγματικότητα αυτή η ταινία απλά δεν ήθελα να τελειώσει…

Αναφέρομαι στην ταινία του Woody Allen – Midnight Paris.

Χωρίς να είμαι fan του Παρισιού ο σκηνοθέτης καταφέρνει, στο πρώτο κιόλας δίλεπτο της ταινίας, να σε κάνει να θες να το δεις από κοντά.
Κάνει μια πρώτης τάξεως «ξενάγηση» στην όμορφη πόλη όχι με τη τουριστική ματιά αλλά προσπαθώντας να σε κάνει μέρος της καθημερινότητάς της, βλέποντας ένα μέρος της ψυχής της πόλης.

Όσο η πλοκή της ταινίας προχωρά, αρχίζεις να νοιώθεις μέρος αυτού που βιώνει ο πρωταγωνιστής. Και δεν θες να τελειώσει. Τουλάχιστον όσον αφορά εμένα. Η ταύτιση στην οποία αναφέρομαι έχει να κάνει περισσότερο με τη νοοτροπία, τα θέλω και την ψυχοσύνθεση και όχι βέβαια με την προσωπική του ζωή!!!

Για εκείνον που έχει «γνωρίσει» τον Woody Allen και από άλλες του ταινίες, καταλαβαίνει αμέσως ότι ουσιαστικά καταγράφει τις ανησυχίες, τις επιδιώξεις και τα θέλω του ιδίου. Ασφαλώς και δεν απουσιάζει το έξυπνο χιούμορ, η αναγκαία για τον σκηνοθέτη αναφορά στον θάνατο καθώς και η αναμενόμενη ανατροπή στην πλοκή την οποία δέχεσαι με ανακούφιση!

Στους φίλους και τις φίλες που συμμερίζονται ή έχουν παρόμοιες σκέψεις και ευαισθησίες προτείνω να δουν την ταινία… εγώ θα το ξανακάνω! 

Κριτική της ταινίας

Δίνω(μαι) σε σένα

Μια λέξη που δίνει νόημα στη ζωή μας είναι το… μοιράζομαι.
Η προσφορά γενικότερα ανεξάρτητα του τι αφορά και του πόση είναι, γίνεται λέξη δυνατή όταν είναι ανιδιοτελής και χωρίς υστεροβουλία.
Μοιράζομαι γιατί έχω ή γιατί γνωρίζω. Μοιράζομαι γιατί θέλω ή γιατί νοιώθω ότι θα σε βοηθήσει.
Μοιράζομαι για να βρεις ενδιαφέρον σε αυτό που βρίσκω κι εγώ.
Να χαρείς μαζί μου κι εσύ, να γίνεις κοινωνός.
Παίρνω χαρά απ’ τη δική σου αποδοχή!
Δεν ζητώ αντάλλαγμα… Είναι ανάγκη για εκείνον που έχει να δώσει το να μπορεί να μοιράζεται.

Άλλωστε δεν υπάρχει νόημα στο να κατανοήσεις το σύμπαν,
αν είσαι ολομόναχος…

Οι μάσκες!

spiderΔεν ξέρω αν πρέπει να βάλω ή να βγάλω τη μάσκα…

Μα και οι δύο μάσκες μπορεί να είναι. Ίσως το προσωπείο που είναι φανερό, να κρύβει και τα περισσότερα!
Ποιος μπορεί να ξέρει;
Εγώ; χαχαχαχα!!!
Για μένα το κρυφτό και η αμφίεση κρατά περισσότερο από την περίοδο των αποκριών. Κρατά για όλο το χρόνο…!!!

Ακόμα κι αν ίδιο δείχνει, από μέσα αλλάζει συνεχώς…

Καλό σαββατοκύριακο σας εύχομαι και από Δευτέρα με νέες εμφανίσεις!

Τα φίλτρα του Σωκράτη

Μια μέρα εκεί που ο Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη,
συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του
πει κάτι
πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του.
Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να

του κάνει τρεις ερωτήσεις.

* «Τρεις ερωτήσεις;» ρώτησε με απορία ο άλλος.
* Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου θα ήθελα να κάτσουμε
για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις..

* Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας. Είσαι εντελώς
σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;

* Ε…. όχι ακριβώς, απλά άκουσα να το λένε…
* Μάλιστα άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι
αλήθεια ή ψέματα.

* Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο αυτό της καλοσύνης.
Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;

* Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον…
* Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου
αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.

Ο άλλος έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.
* Παρόλα αυτά συνέχισε ο Σωκράτης μπορεί ακόμα να με ενδιαφέρει τι έχεις να πεις γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο.
* Το φίλτρο της χρησιμότητας. Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις
για τον μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί χρήσιμο σε κάτι;

* Όχι δεν νομίζω…
* Άρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε
καλό ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω;

Ο τύπος έφυγε ντροπιασμένος, έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα…
Το παραπάνω περιστατικό δείχνει γιατί ο Σωκράτης ήταν τόσο σπουδαίος
φιλόσοφος και έχαιρε τόσο μεγάλης εκτίμησης.

Εμείς κατά πόσο «φιλτράρουμε» τις πληροφορίες που δεχόμαστε;
Πόσο βοηθά τη ζωή μας να ξέρουμε τόσα πολλά και ασήμαντα και να μοιάζουμε με «κάδους» γεμάτους άχρηστες πληροφορίες;