Το Κοράλι της «Παραμυθένιας»

Ξαναβρήκα μετά από χρόνια την «Παραμυθένια» Κατερίνα!
Την Κατερίνα Κυρμιζή που με την τόσο γλυκιά και μελωδική φωνή, την ευγενική παρουσία και την ομορφιά της,
κατάφερε να με μαγέψει…!!!
Μένουν ακόμα δύο εμφανίσεις της  στη Μουσική Σκηνή
Boite (Μπουάτ) στου Ζωγράφου στις 22 και 29/12.
Η Παραμυθένια, Το Κοράλι, Στην Πίσω Τσέπη του
Blue Jean, είναι μερικά από τα τραγούδια της που την έκαναν γνωστή.

Άντε Κατερίνα και ελπίζω να τα πούμε και από κοντά!

Ίσως βρεις μόνο έναν!

Δεν πρέπει χωρίς ανάγκη να ανοίγεις στον άλλον την καρδιά σου.
Μέσα σε χιλιάδες , ίσως βρεις μόνο έναν που θα μπορέσει να κρατήσει το μυστικό σου.
Όταν εμείς οι ίδιοι δεν το κρατάμε μέσα μας ,
πως μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα το κρατήσουν οι άλλοι;

Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ

Εσύ που ήσουν στον προαστιακό…

Στο ίδιο βαγόνι ταξίδευες. Είχαμε τον ίδιο προορισμό. Σε είδα… ξεχώριζες! Μια οπτασία ήσουν ανάμεσα σε χρώματα και εικόνες που τώρα φαντάζουν αδιάφορα.
Ένα λουλούδι που μάγεψε το χώρο και το χρόνο με το άρωμά του!
Τα μαλλιά σου, πόσο όμορφα έδειχναν σαν έπεφταν στο γεμάτο βλέμματα πρόσωπό σου! Τι όμορφη! Τα μάτια σου, σοκολατένια, κάθε που έκλειναν αιχμαλώτιζαν τις εικόνες μέσα σου ή τις διέγραφαν!
Έπιασα τον εαυτό μου να σε κοιτά ασταμάτητα.
Όπως στο σκοτάδι ένα φως μαζεύει γύρω του πετούμενα, έτσι κι εγώ πετούσα πάνω σου ματιές!
Αδιάφορος για το που πηγαίνω, για που ταξιδεύω, ήθελα μόνο να χάνομαι στην τέλεια εικόνα σου!
Μια μονάχα σκέψη τριγυρνούσε.
Πως είναι το όνομά σου;
Η απόσταση μεγάλη έτσι ώστε να μεγαλώνει την τυραννία μου.
Ώσπου με κοίταξες! Μου χαμογέλασες, με συντάραξες…
Σ’εκείνη την ησυχία νόμιζα πως τους χτύπους της καρδιάς μου τους άκουσαν όλοι!
Συνέχισες να χαμογελάς, τα μάτια σου έκλεισες κι αλλού κοίταξες.

Με αιχμαλώτισες ή με διέγραψες;


Συνάντηση με την Κλασική Λέσχη

Την Κυριακή 5 Οκτωβρίου στις 5 το απόγευμα, η Κλασσική Λέσχη ξεκινά έναν κύκλο εκδηλώσεων για την περίοδο 2008-2009. Οργανώνει μια «Συνάντηση Γνωριμίας» για τους φίλους της κλασικής μουσικής αλλά και για όλους αυτούς που θέλουν να την γνωρίσουν.

Θα υπάρξουν αποσπάσματα από προσεχείς εκδηλώσεις, διάφορα θέματα που αφορούν την μουσική αυτή, καθώς και μια ευκαιρία για γνωριμία! 😉

Η συνάντηση θα γίνει στο
Cafe
«Αθηναϊκόν» Ακαδημίας 50
(βρίσκεται πίσω από το πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων).

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε και το blog της Κλασικής Λέσχης http://classicalclub.wordpress.com/
ή στο
facebook το group Κλασική Λέσχη – Classical Club

Και επειδή μου κάνατε παρατήρηση (στα πρώτα σχόλια), μετά από καιρό σας έχω την

Απορία της Παρασκευής:
Που πάνε οι λέξεις όταν πατάω delete;

Στιγμές μας

Νέους κόσμους
θέλω μαζί σου να δω
να γεννηθούμε
στο φως
σε κρυσταλλένιο βυθό
μαζί σου θέλω να μπω

Ο ήλιος βγαίνει
μες στο σκοτάδι φωτιά
στη ψυχή σου κοίτα
με μάτια-ακτίνες
θέλω τον κόσμο να δω
στην άλλη άκρη κοίτα

Είναι κανείς που δεν «είδε» τον εαυτό του σε αυτές τις εικόνες;

Οι στίχοι είναι από το «Γέφυρα» των ΜΙΚΡΟ

Το σύγχρονο μιας άλλης εποχής…

Νομίζω το είδα πριν κάποιες μέρες σε ένα άλλο blog και μου άρεσε πολύ. Ίσως η εικόνα, η κίνηση, το σκηνικό, σίγουρα η μουσική, με εντυπωσίασαν…
Μου «θυμίζει» μια εποχή που συχνά αναπολώ κι ας μην την έζησα…

Στον καθένα αρέσουν διαφορετικά πράγματα όμως ελπίζω να αρέσει και σε εσάς το
ίδιο
.
Exodus λοιπόν από τον πιανίστα Maksim…

Καλό Σαββατοκύριακο λοιπόν και καλά μπάνια για όποιους το αποφασίσουν. Ελπίζω όταν επιστρέψω κι εγώ από την παραλία, να έχω κάτι καινούργιο να γράψω! 😉
Αυτό που τώρα δεν θα γλιτώσετε, είναι από την…

Απορία της Παρασκευής:
Τελικά τι χρώμα έχουν τα χρωμοσώματα?

Ανεστήθη ο Κύριος!


Μπορεί να μην έχω πρόσβαση σε υπολογιστή εκεί που βρίσκομαι μα πριν φύγω ετοίμασα αυτό το post για να πω σε όλους και όλες ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !
Την αγάπη μου και τις ευχές μου για δημιουργία και ευτυχία σε εσάς και τους δικούς σας.
Χρόνια Πολλά
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Το Χριστός Ανέστη ψάλλει η Ειρήνη Παππά με μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου.

Τα Άγια Πάθη

Εξέδυσάν με τα ιματιά μου και ενέδυσάν με χλαμύδαν κοκκίνην·

έθηκαν επί την κεφαλήν μου στέφανον εξ΄ ακανθών

και επί την δεξιάν μου χείραν έδωκαν κάλαμον,

ίνα συντρίψω αυτούς ως σκεύη κεραμέως

Σε αγαπώ και σου το τραγουδώ!

Η αγαπητή Daisy με κάλεσε στο παιχνίδι «με ποιο τραγούδι θα έλεγα Σ’αγαπώ!» Αμέσως μου ήρθαν δύο τραγούδια στο μυαλό, μα υπάρχει ένας περιορισμός. Αν διαλέξω δύο τραγούδια, θα πρέπει οι ερμηνευτές να είναι του αντίθετου φύλου. Οπότε δεν θα ακούσετε ούτε θα μάθετε ποιο ήταν το άλλο! 🙂

Το συγκεκριμένο όμως τραγούδι, νοιώθω ότι έχει τόση ένταση που ίσως να πλησιάζει αυτό που νοιώθουμε όλοι όταν αγαπάμε. Μια δύναμη που δεν χωρά μέσα μας, μας υπερβαίνει, και μια φωνή που είναι μοιάζει φτωχή για να εκφράσει αυτό το συναίσθημα… Νομίζω ότι οι δυό τους ίσως το πλησίασαν!

Προσκαλώ κι εγώ με τη σειρά μου τους παρακάτω που ευτυχώς δεν πρόλαβε να καλέσει η κυρία Daisy! 😉 Θαλασσινή Ματιά, Life Whispers, Βασίλη, Φάβα, Άννα (Daily Scene), abttha, Lock Heart, Candys τετραδιάκι, Madame De La Luna, Road Artist, Υβόννη